فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٥٩ - نزاع مربوط به عقود

نزاع مربوط به عقود

٢٥٩- هرگاه زوج و زوجه در عقد باهم اختلاف كنند، زوج مدَّعى‌ انقطاع وزوجه مدَّعى‌ دوام باشد، يا بالعكس ظاهراً قول قول مدَّعى‌ انقطاع است، و مدَّعى‌ دوام بايد اقامه بيّنه بر مدّعاى خود نمايد، پس اگر نتوانست، حكم به انقطاع مى‌شود، وهمچنين است هرگاه اختلاف در عقد مذكور بين ورثه روج و زوجه وافع شود.

٢٦٠- درجايى كه زوجيّت با صرف اعتراف زوجين ثابت شده، چنانچه شخص ديگرى مدَّعى‌ زوجيّت آن زوجه شود، چناچه بيّنه اقامه نمايد به بينه عمل مى‌شود؛ والا آن مدَّعى‌ مى‌تواند هركدام از آنها را كه بخواهد قسم بدهد.

٢٦١- اگر مدَّعى‌ ادعاء زوجيّت زنى را بنمايد، و آن زن منكر باشد هر چند به واسطه جهلش به حال آن واقعه، و مرد ديگرى ادّعاء زوجيّت آن زن را نمايد، و هركدام آنها بر مدّعاى خود اقامه بيّنه كنند، بيّنه آنكه عددش اكثر است، چنانچه قسم هم بخورد حكم به نفع او مى‌شود؛ و اگر بيّنه‌ها مساوى باشند بايد بين آن دو مدَّعى‌ قرعه زده شود، قرعه به نام هركدام اصابه نمايد با انجام قسم او، حكم به نفع او مى‌شود؛ و چنانچه آنكه بيّنه‌اش اكثر عدداً است يا قرعه به نام او اصابه كرده قسم نخورد زوجيّت او ثابت نمى‌شود.