فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٨ - قسم ششم - هفتاد و پنج تازيانه

تازيانه بخورد، چه شوهر داشته باشد و چه عزَب باشد، و آن نابالغ را بايد به عنوان تعزير به مقدار كمتر از حدّ تازيانه بزنند.

قسم چهارم- تازيانه و سنگسار:

٥٥- اين حدّ- جمع بين صد تازيانه و سنگسار- بر دو گروه جارى مى‌شود: ١- مرد پير آزاد و بالغ و عاقلى كه زن مدخوله به عقد صحيح يا ملك داشته باشد و زنا كند، ٢- زن پيرى كه شوهر داشته باشد و زنا كند؛ كه بايد ابتداء آنها را تازيانه بزنند و سپس سنگسار كنند؛ و اگر يكى از آنها به طريق مذكور باشد حدّ مذكور فقط تعلّق به او دارد.

قسم پنجم- صد تازيانه و تراشيدن سر و تبعيد:

٥٦- اين حدّ عقوبت پسر بكر زانى است- يعنى پسرى كه نامزدى عقد بسته دارد؛ لكن هنوز بر او دخول نكرده باشد، كه بايد نخست صد تازيانه بخورد و سپس سر او را بتراشند و در آخر او را به شهرى ديگر تبعيدش كنند و اين حكم- تراشيدن سر و تبعيد- بر زن جارى نمى‌شود.

٥٧- تراشيدن مخصوص موى سر است و نبايد موى صورت و ابروى او تراشيده شود، و ظاهراً لازم است تمامى موى سر او را بتراشند و به تراشيدن موى جلوى سر اكتفاء نشود.

٥٨- شخص زناكارى كه در فقره بالا ذكر شد بايد از محلى كه در آن شهر تازيانه خورده به مدت يكسال به محلّ ديگر تبعيد شود، و تعيين تبعيدگاه به اختيار حاكم است، و اگر حد را در غير وطن بر او زده باشند جائز نيست او را به وطنش تبعيد كنند، بلكه بايد تبعيد به غير وطن او باشد، حتى اگر او را در بيابان حدّ زده باشند، باز وظيفه تبعيد ساقط نمى‌شود و بايد او را به محلى كه وطن او نباشد تبعيد كنند، و در آن محل فرقى نيست بين اينكه تبعيدگاه او شهر باشد يا روستا.

قسم ششم- هفتاد و پنج تازيانه:

٥٩- هفتاد و پنج تازيانه كه سه ربع حدّ صد تازيانه است، حدّ زنا كارى است كه نصف او آزاد و نصف ديگرش بنده باشد كه نصف حدّ آزاد كه پنجاه تازيانه است‌