فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٧٣ - فضيلت قضاء

مقدّمه‌

تعريف قضاء:

قضاء به معناى داورى و حكم نمودن در منازعات مردمى به جهت ختم نزاع و رفع خصومت و احياء حقّ مى‌باشد؛ و در اصطلاح فقه قضاء ولايت صدور حكم- از كسى كه صلاحيّت إفتاء در مورد جزئيات قوانين شرعى دارد- بين اشخاص معيّن به منظور اثبات حقوق و استيفاء آنها به نفع ذى حقّ مى‌باشد.

فضيلت قضاء:

يافتن تاريخ و مبدء مشخصى براى توجه بشر به امر دادرسى كار آسانى نيست، و مى‌توان گفت دقيقاً از روزگارى كه آدمى به زندگى اجتماعى و برقرارى روابط- هرچند به شكل ابتدائى و ساده- روى آورد، اين واژه نيز در فرهنگ حيات بشرى پديدار شده، زيرا اجتماعى زيستن انسان، حتى در ابتدائى ترين نوع خود، مستلزم پذيرش محدوديتهايى است كه بدون آن برقرارى رابطه با ديگران و تشكيل اجتماع امكان‌ناپذير است. منصب قضاء از مناصب بسيار سنگين است كه از ناحيه خداى تعالى به رسول اسلام صلى الله عليه و آله و از ناحيه آن جناب به ائمه معصومين عليهم السلام و از ناحيه آن حضرات‌