فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢١٨ - دوم - حد لواط و احكام مربوط به آن

كشته و كودك تأديب مى‌شود.

٩٢- اگر ذمى با مسلمان لواط كند ذمى كشته مى‌شود هر چند دخولى صورت نگرفته باشد.

٩٣- اگر دو مرد كافر با هم لواط كنند، امام عليه السلام مخيّر است بين اينكه حد بر آنها جارى نمايد، يا آنها را به اهل ملّت شان بر گرداند و آنها حد را بر مجرم هاى مذكور جارى نمايند.

٩٤- حاكم در چگونگى كشتن لواطكننده و لواطدهنده مخيّر است گردنشان را با شمشير بزند، يا آنها را به حلق آويز كند يا از كوه يا هر مكان بلندى با دست و پاى بسته پرتابشان نمايد، يا آنها را در آتش بسوزاند، و يا سنگسار كند.[١]

٩٥- اگر لواط به دخول كشيده نشود، مثلًا به ران يا سرين او اكتفا كرده باشد، حدّش براى هر يك از فاعل و مفعول صد تازيانه است، چه زن داشته باشند يا نه، مسلمان باشند يا كافر، البته در صورتى كه فاعل كافر و مفعول مسلمان نباشد وگرنه فاعل كافر حدّش كشتن است همچنانكه گذشت.

٩٦- اگر كسى در عمل لواط دخول نكرده باشد ولى او را سه بار انجام داده باشد و هربار صد تازيانه خورده باشد بار چهارم بايد كشته شود.

٩٧- مرتكب لواط چه دخول كرده باشد يا نه، اگر پس از عمل و پيش از شهادت شهود بر اثبات جرمش پشيمان شود و توبه كند حدّ از او ساقط مى‌گردد ولى اگر پس از شهادت شهود توبه كند، حدّ از او ساقط نمى‌گردد؛ ولى اگر لواط با إقرار ثابت شده باشد و بعد از إقرار توبه كند، ظاهراً امام عليه السلام يا نائبش در عفو و اجراء حدّ بر او مخيّرند.

[١] - بنابر قولى نيز مى‌تواند ديوارى را بر سر آنها خراب كند چه فاعل باشد و چه مفعول، حتى جائز است مرده‌اش را در آتش بسوزاند.