فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٠٩ - قسم هشتم - حد با زيادتى تعزير

و نصف حد بنده كه بيست و پنج تازيانه است بر او زده مى‌شود، البته در صورتى كه زانى همسر بطورى كه در آزاد مذكور شد نداشته باشد.

قسم هفتم- ضغث:

ضغث يعنى جمع كردن تازيانه‌ها- به تعدادى كه بايد حدّ زده شود- و زدن جميع آنها به يكباره بر مجرم.

٦٠- ضعث حد بيمارى است كه حدّش تازيانه زدن باشد و طاقت تازيانه نداشته باشد، با اين توضيح چنانچه حد زناكار، قتل و يا سنگسار باشد، واجب است آن را حتى در صورتى هم كه مرتكب جرم مريض يا شبه مريض باشد- مثلًا در حال استحاضه بوده يا جراحتى در بدن داشته باشد- جارى بسازند؛ و اما اگر حدّ مجرم تازيانه باشد و ترس آن برود كه با اجراء حدّ بر او، جراحت يا مرضش سرايت كند، بايد حدّ او را تا زمانيكه بهبودى يابد تأخير بياندازند، و اگر اميد بهبود او نباشد و يا حاكم مصلحت را در فوريت اجراء حد بداند جائز است به عدد ضربه هاى كه قرار است با تازيانه بر او وارد آورد، تركه چوب و يا شلاق روى هم نهاده و يك بار آن دسته چوب را بر بدن مريض بزند، و معلوم است كه با يك ضربت همه آن شلاقها يا تركه چوب‌ها بر بدن او تماس پيدا نمى‌كند؛ و لكن عيب ندارد، چون رسيدن همه آنها به بدن مجرم معتبر نيست، همينكه اجتماع تركه‌ها يا شلاقها بر بدن او اثر بگذارند و مسمّى انجام شود كافى است، و اگر قبل از زدن با اين دسته چوبها يا شلاقها بهبودى حاصل كند بايد بطور معمولى و مانند افراد سالم حدّ بخورد؛ و اما اگر بعد از خوردن شلاق به يك ضربت، بهبودى حاصل كند ديگر لازم نيست حدّ او را اعاده كنند.

قسم هشتم- حدّ با زيادتى تعزير:

٦١- كسى كه عمل زنا را در زمانى مقدّس چون ماه رمضان و جمعه و اعياد اسلامى و يا در مكانى شريف چون مسجد و حرم و مشاهد مشرّفه امامان عليهم السلام مرتكب شود بايد حاكم به مقدارى كه مقتضى بداند عقوبتش را از حدّى كه بر اوست زياد كند، و خصوصيات زمانها و مكانها و آنجاى كه هم زمان و هم مكان آن خصوصيتى دارند را