فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٦٧ - اول - وطى حيوانات

باشند و ضرورتى هم مقتضى اين عمل نباشد، هر دو تعزير مى‌شوند، و مقدار تعزير آن دو به نظر حاكم مى‌باشد؛ لكن احوط آن است كه حدّ را بر آنها جارى سازند ولى يك تازيانه كمتر بزنند، يعنى نود و نه تازيانه بر آنها بزنند، و كسى كه پسرى را بلكه حتى مرد بالغ يا نابالغ يا زن بالغ يا نابالغى را كه حليله‌اش نيست از روى شهوت ببوسد بايد تعزير شود، و همچنين است مرد و زن بيگانه‌اى كه برهنه در زير يك لحاف باشند.

د- اگر دو نفر زن اجنبى با يكديگر زير لحاف برهنه ديده شوند حاكم به هر يك از آن دو بايد كمتر از حدّ تازيانه بزند، و احوط آن است كه نود و نه تازيانه بزند.

ه- كسى كه بكارت دخترى كه زوجه يا مملوكه‌اش نيست و آزاد مى‌باشد با انگشت پاره كند، بايد مهريه او را طبق نرخى كه در بين دختران و زنان مانند آن دختر جريان دارد به او بپردازد؛ ومشهور آن است كه حاكم طبق صلاح ديد خود او را تعزير نمايد؛ ولى اقرب آن است كه هشتاد تازيانه- حدّ- به او زده شود.

و- قسمتى از تعزيرات، در بخش «حدود»، ضمن تيتر بعضى از موجبات حدّ- كه از آن جمله است (حد به زياتى تعزير)- ذكر شده‌اند.

دوم- تعزيراتى كه به نظر حاكم مى‌باشند:

٦- تعيين تعزير در غير چند مورد مذكور به اختيار قاضى مى‌باشد، كه در ضمن چهار تيتر بيان مى‌شوند: ١- وطى حيوانات، ٢- وطى انسان مرده، ٣- استمناء، ٤- تعزير ديگر گناهان.

اول- وطى حيوانات:

٧- مرتكب وطى حيوان در حال ارتكاب چنانچه شروط تعزير كه در صفحه قبل بيان شد را دارا باشد، حاكم او را به مقدارى كه مصلحت بداند تعزير مى‌كند، پس اگر مرتكب ادعاء كند كه مثلًا من خيال مى‌كردم وطى حيوان اشكالى ندارد لذا آن را وطى كردم، در صورتى كه چنين خطائى از مثل چنين شخصى ممكن و محتمل باشد، تعزيرش جائز نيست، و نيز بر مكره يعنى كسى كه از ناحيه شخص زورمندى تهديد شده‌