فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ١٩٣ - فضليت حد

مقدّمه‌

تعريف حدّ:

حدّ در لغت به معنى منع و تأديب است، و در اصطلاح فقهاء عقوبت خاص بدنى است كه مقدارش را شرع مقدّس براى مجرم خاصى جهت مجازات معيّن فرموده است.

فضليت حدّ:

اجراء حدود الهى سبب جلوگيرى از فساد اجتماعى و راه اصلاح و ترقّى جامعه و نيز باعث تخفيف عذاب فرد مستوجب حدّ است، و ترك آن موجب اشاعه فحشاء و تجاوز به اموال و نواميس مردم و مانع نزول باران و گسترش روزى و خلاصه باعث تخريب جميع ابعاد مجتمع انسانى و شدّت عذاب أخروى براى فرد مجرم است، پس اجراء حدود از لوازم حياتى هر جامعه و از آمال نيك هر فرد صالح انديش است، كه در كليّه جهات براى همگان رفاه و آسايش خاطر را در پى دارد، و در آيات و اخبار نسبت به اجراء آن تأكيد شده، از جمله خداى متعال مى‌فرمايد: «كسى كه حدّى از حدود مرا تعطيل كند با من عناد ورزيده و در صدد ضدّيّت با من برآمده»، و در روايتى آمده:

«اقامه هر حدّ از حدود الهى، نفعش براى مردم بيشتر است از چهل روز باران».