فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٦٦ - * دوم - إقرار *
* دوّم- إقرار*
إقرار كه در بخش مستقلى، از صفحه ٩ تا آخر صفحه ٢٧ بيان شده است- از مشتركات مربوط به رفتار حكومتى ولىّ امر مىباشد.
٢٧- از بين گناهانى كه موجب حدّ مىباشند، زنا و لواط و سحق با چهار بار إقرار شخص مرتكب ثابت مىشوند، يعنى اگر كسى چهار بار إقرار كند كه يكى از اين امور را انجام داده است، ارتكاب آن امر توسّط او ثابت مىشود و حدّ مربوط به آن امر بر او جارى مىگردد؛ و امّا سائر حدود غير از اين سه امر- اعمّ از قَيادَة، قَذف، شُرب مُسكرات، سرقت، محارب بودن، إرتداد، عمل به سِحر- بنابر احتياط با دو بار إقرار شخص مرتكب ثابت مىشوند.
و امّا گناهانى كه موجب تعزير مىباشند و جنبه حق اللّه دارند، اگر اثباتشان با إقرار شخص مرتكب باشد، أحوط و أولى آن است كه إقرار دو نوبت باشد، همچنانكه با شهادت دو مرد عادل نيز ثابت مىشوند؛ ولى تعزيراتى كه حق النّاس مىباشند و نيز قتل و نقص عضو و جراحاتى كه موجب قصاص يا ديهاند، با يك بار إقرار شخص جانى ثابت مىشوند، و امّا سائر امور غير از اينها- مانند حقّ شفعه، حق نصب ناودان، حق معبر و ...- با يك بار إقرار ثابت مىشوند، همچنانكه در بخش «إقرار» بيان شد.