فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٤٠٠ - ديه آلت تناسلى مردانگى

شده را با مساحت كل نخاع بسنجند و به آن نسبت از ديه كامله به مجنى عليه بپردازند.

١٦٣- اگر جانى نخاع كسى را قطع كند و به خاطر قطع آن، عضوى ديگر معيوب شود چنانچه آن عضو معيوب ديه‌اى معيّن دارد جانى بايد آن را به ضميمه ديه نخاع به مجنى عليه بدهند و اگر ديه معيّنى ندارد بايد ديه نخاع را به ضميمه ارش آن عضو به او بدهند.

ديه دو پستان:

١٦٤- ديه هر دو پستان زن خون‌بهاى كامل و يكى از آنها نصف خون‌بها را دارد؛ و اگر همراه هر دو پستان يا يكى از آنها مقدارى از پوست سينه قطع شود، جانى بايد علاوه بر ديه مذكور ارش پوست را هم بدهد، و اگر جراحت سينه عميق شود، بايد ديه ديگرى به عنوان جائفه بدهد.

١٦٥- اگر شير پستانهاى زنى بر اثر جنايت خشك شود، يا جريان شير از آن ناممكن و يا دشوار گردد و يا زن فعلًا شيرده نيست ولى هنگام شيردهى چنين شود يا كم شير گردد و يا شيرش ناسالم و معيوب شود مثلًا با خون و جراحت آميخته گردد، بايد جانى در همه موارد مذكور ارش بدهد.

١٦٦- اگر جانى سر دو پستان زن يا مردى را قطع كند براى هر يك ثمن ديه كامله يعنى صد و بيست و پنج دينار- بايد بدهد.

ديه آلت تناسلى مردانگى:

١٦٧- ديه آلت تناسلى مرد به مقدار حشفه و بيشتر از آن خون‌بهاى كامل دارد حتى اگر به كلّى و از بيخ قطع شود در صورتى كه با يك جنايت قطع شده باشد، و در اين حكم فرقى نيست بين پسر بچه و جوان و پير و كسى خلقتاً اخته آفريده شده و يا او را با كوبيدن يا درآوردن تخمهايش اخته كرده باشند، به شرطى كه قطع آلت در جنايت باعث فلج او نشده باشد.

١٦٨- اگر قسمتى از حشفه قطع شده باشد بايد نسبت آن را با همه حشفه بسنجند، نه‌