فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣١ - چهارم - ايمان

اعتبار ندارد؛ و اما اگر به ده سال رسيده باشد و شهادت دهد بر اينكه فلان شخص قاتل فلانى است؛ يا او را زخمى نموده است، اقوى آن است كه اگر متّهم به دروغ گويى نباشد و ضرورت هم به دروغ‌گويى در كار نباشد، شهادتش قبول است، در صورتى كه اول كلامش باشد؛ و اما شهادت دختر نابالغ چه مميّز و چه غير مميّز صحيح نمى‌باشد،

و احكام مربوط به اين دو شرط- بلوغ و عقل- در شهادت- غير از شهادت پسر ده ساله مذكور، همان احكامى هستند كه در همين جلد، بخش «مشتركات مربوط به بخشهاى رفتار حكومتى ولىّ‌امر»، صفحه ٦٢، فقرات (١٢ الى آخر ١٧) بيان شده اند.

سوم- حلال زاده بودن:

٤- شهادت زنا زاده مقبول نيست هرچند كه اظهار اسلام كند، و هرچند عادل باشد، و حتّى اشبه به قواعد آن است كه شهادتش در امور كوچك و ناچيز نيز مقبول نباشد.

٥- اگر شاهدى معلوم نباشد حلال زاده است يا زنا زاده، در صورتى كه به حكم شرع فراش يعنى بستر براى ولادت او شناخته شده باشد، ملحق به حلال زاده مى‌باشد و شهادتش مقبول است، هرچند كه زنا زاده بودنش در بين مردم محلّه بر سر زبانها باشد؛ و اگر بطور كلى حال او مجهول باشد و بسترى هم براى ولادت او شناخته نشده باشد قبول شهادتش اشكال دارد.

چهارم- ايمان:

٦- شهادت مؤمن جامع الشرائط به نفع و ضرر تمامى ملل اعتبار دارد، شهادت غير مؤمن- اعم از مسلمان غير دوازده امامى و شخص كافر- چه به نفع و چه به ضرر مؤمن پذيرفته نيست، و شهادت مسلم بر غير مؤمن چه بر نفع يا ضرر او قبول است، و شهادت غير مسلم بر مسلم چه به نفع يا ضرر او قبول نيست؛ بلى يهود و نصارى و مجوسى كه در