فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٣٨ - ط - مال مسروقه را از محفظه ربوده باشد

و- سرقت را به قصد احسان به صاحب مال انجام نداده باشد:

١٦٤- اگر شخصى مال كسى را به قصد احسان به صاحب مال برده باشد، مثلًا آن مال را برده براى اينكه به صاحبش برساند سارق نيست و حدّبراو نمى‌باشد.

ز- سارق پدر صاحب مال نباشد:

١٦٥- سارق پدر صاحب مال نباشد، يعنى اگر پدر از مال فرزندش چيزى بدزدد حد زده نمى‌شود؛ اما اگر مادر مال فرزند را بدزدد يا فرزند از مال پدر يا مادر دزدى كند يا خويشاوندان مال يكديگر را بدزدند دستشان قطع مى‌شود.

ح- مال مسروقه را بطور سرّى برده باشد:

١٦٦- اگر سارق مال كسى را سرّى و پنهان از چشم صاحبش نبرده باشد، بلكه به عنوان قهر و غلبه درب خانه كسى را بشكند و يا قفل صندوق متاع او را بشكند و مال او را ببرد دستش قطع نمى‌شود؛ حتى اگر شكستن درب يا قفل سرى باشد لكن برداشتن و بردن مال علنى و به عنوان قهر و غلبه باشد دستش قطع نمى‌شود، چون مصداق غارت و امثال آن است نه مصداق دزدى.

ط- مال مسروقه را از محفظه ربوده باشد:

١٦٧- اگر شخصى مال محفوظى را پس از باز كردن يا شكستن محفظه ربوده باشد، چه شكستن محفظه و دزدى هر دو را خود انجام داده باشد يا با شركت شخص ديگر، حد براو جارى مى‌شود، بنا براين اگر شخص ديگرى محفظه را باز كرده و او مال را از آن خارج كرده باشد به هيچ يك از آنان حد جارى نمى‌شود، هر چند كه با هم و به كمك هم براى دزدى آمده باشند؛ بلى بازكننده محفظه هر چه را كه تلف كرده و دزد هر چه را كه برده ضامن آن هستند.

١٦٨- اگر كسى نبش قبر كند و همه كفن ميّت يا بعضى از تكه‌هاى مستحب كفن كه قيمتش به حدّ نصاب يعنى يك چهارم دينار مسكوك برسد را بدزدد، دستش قطع مى‌شود، و اگر نبش قبر كند، ولى كفن را ندزدد دستش قطع نمى‌شود و تنها تعزير مى‌شود، چون قبر فقط براى كفن حرز است، بنابر اين اگر غير از كفن چيز ديگرى‌