فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٣٨٨ - ديه چشم

* دوم- ديه جنايت وارده بر اعضاء بيرونى و درونى بدن*

ديه چشم:

١٠٩- ديه هر دو چشم خون بهاى كامل و ديه هر يك نصف آن است، و در اين حكم فرقى بين چشم سالم و لوچ و چشم ضعيفى كه غالباً اشك مى‌ريزد و چشم دوربين، شب‌بين، شب كور و چشم دردناك نيست، و اگر بر روى سياهى چشم لكّه سفيدى باشد در صورتى كه روى مردمك را نپوشانيده و جلو بينايى را نگرفته باشد مانند چشم سالم، ديه‌اش كامل است و الّا اگر جلوى بينايى را گرفته باشد به حساب آن از ديه كم مى‌شود و اگر تشخيص مقدار ديه ممكن نباشد جانى بايد ارش بدهد.

١١٠- كسى كه يكى از دو چشمش بينا و ديگرى نابيناست، اگر فردى چشم بيناى او را كور كند، در صورتى كه كورى آن چشم ديگرش بر اثر آفت خدايى يا مادرزادى بوده است، بايد جانى ديه كامله به او بدهد، و اگر كورى آن چشم بر اثر جنايتى بوده، خواه نصف ديه را از جانى اولى گرفته باشد يا نه، براى چشمى كه در جنايت بعدى نابينا شده، تنها مستحق نصف ديه است، حتى اگر چشم اولش به قصاص كور شده باشد.

١١١- اگر جانى آن چشمى را كه كور است از ريشه در آورد يا بخشكاند، بايد ثلث‌