فقرات فقهيه - شريفي اشکوري، الياس - الصفحة ٢٢٩ - چهارم - حد قذف

اسلام آن پسر مادرش را داخل در احصان كرده است؛ لكن احوط آن است كه او را تعزير كنند و حدّ نزنند.

١٢٥- اگر پدرى فرزند خود را قذف كند، مثلًا به او بگويد اى زناكار حدّ بر او زده نمى‌شود و بر حاكم است به خاطر چنين گفتار حرامى پدر را تعزير كند و همچنين است اگر مردى زنِ از دنيا رفته خود را كه به جز پسرش وارثى ندارد قذف كند؛ اما اگر آن زن فرزند ديگرى از غير اين مرد و يا وارث ديگرى غير از آن فرزند داشته باشد، آنها حق دارند تقاضاى اجراء حدّ بر او بنمايند و ظاهراً جدّ نيز در اين خصوص در حكم پدر است، اما اگر كسى جدّ خود را هر چه هم بالا برود، قذف كند، يا مادر، فرزند خود را قذف كند، حدّ زده مى‌شود و همچنين خويشاوندان و اقارب هركدام ديگرى را قذف كند بايد حدّ بر او جارى گردد.

١٢٦- اگر كسى جماعتى را تك تك قذف كند، يعنى به هركدام آنها جداگانه بگويد اى زناكار، همگى آنان حق دارند دسته جمعى يا يكى يكى او را به محكمه ببرند و تقاضاى اجراء حدّ بر او بنمايند، و اگر جميع آنها را با يك لفظ قذف كند، مثلًا بگويد شما همگى زناكار هستيد، چنانچه آن جماعت يكى يكى به محكمه بروند و حدّ او را مطالبه كنند، بايد به عدد همه آنها يك حدّ كامل بر او زده شود، و اگر همگى با هم به محكمه بروند و خواستار اجراء حدّ بر او شوند، براى همه آنها يك حدّ بر او زده مى‌شود و اگر افرادى را تك تك اسم ببرد و قذف كند، مثلًا بگويد زيد زناكار است و عمرو زناكار است و بكر زناكار است، قذف هر يك حدّ جداگانه‌اى دارد چه دسته‌جمعى درخواست حدّ بكنند يا تك تك، و اگر چند نفر را اسم ببرد ولى با يك لفظ قذف كند، مثلًا بگويد زيد و بكر و عمرو زناكارند، يا بگويد: زيد زناكار است و بكر و عمرو، ظاهراً مانند قذف دسته جمعى است كه ذكر شد.

١٢٧- اگر شخصى به كسى بگويد: اى پسر دو زناكار، يك لفظ محسوب است و در صورتى كه و الدين مقذوف با هم به محكمه بروند و درخواست حدّ كنند، يك حدّ بر او زده مى‌شود؛ ولى اگر جداگانه به محكمه بروند بايد براى هركدام يك حد زده شود.