خود وجود مقدس سیدالشهداء (سلام الله علیه) احوالشان را ببینید. در تمام عمر چگونه به سر برده است. شخصی می‌گوید که در مکه در شِعب ابی‌طالب ـ که قبر جناب خدیجه هم آنجاست ـ در دل شب یک وقت دیدم یک صدای جانسوزی می‌آید، مناجات جانسوزی و اشعاری. مدام با خدای خودش حرف می‌زند و مناجات می‌کند. می‌گوید من به گوش خودم شنیدم که مناجاتهای او را یک هاتف غیبی جواب داد. تا دیدم چنین است خودم را انداختم، گفتم ببینم این مرد که بود که چنین مقامی در نزد خدا داشت. وقتی که رفتم، دیدم حسین بن علی (ع) است.

در شب عاشورا هم می‌گوید: این شب را من دوست دارم که به پیشگاه خدای خودم راز و نیاز کنم، مناجات کنم، دعا کنم، تضرع کنم، ابتهال کنم و شب آخر عمر خودم قرار بدهم. با اینکه تمامِ احوال او در واقع نماز است، در عین حال مراتب و مراحل فرق می‌کند. نمازی که او در روز عاشورا خواند آیا جن و انس یک چنین نمازی خوانده‌اند؟! آنقدر حقیقت، آنقدر معنویت! ذکر او را و رکوع او را و سجود او را ]دیگران داشته‌اند؟! [او تا دم آخر هم در حال نماز بود، آن وقتی که آخرین مقاومتش هم تمام شد. آخرین مقاومت کی بود؟ یک تیر می‌آید به سینه مبارکش، دیگر از روی اسب به روی زمین می‌افتد. در حالی که دارد می‌افتد، از او می‌شنوند که می‌گوید: بِسْمِ اللهِ وَ بِاللهِ وَ عَلی مِلَّةِ رَسولِ اللهِ رِضی بِقَضائِک وَ تَسْلیمآ لاَِمْرِک لا مَعْبودَ سِواک یا غِیاثَ الْمُسْتَغیثینَ. و لا حول و لا قوّة الّا بالله العلی العظیم.

باسمک العظیم الاعظم الاعزّ الاجلّ الاکرم یا الله...

پروردگارا دلهای ما را به نور ایمان منوّر بگران.

توفیق عبادت و تضرع و ابتهال و اخلاص به همه ما کرامت بفرما.

خدایا نیات ما را از هرگونه کدورتی، خودت به عنایت خودت تخلیص و تلخیص بفرما.

خدایا قلبهای ما را با یاد خودت آشنا بفرما، به همه ما توفیق توبه حقیقی عنایت بفرما.

دست ما از دامان اولیاء کرامت علی(ع) و اولاد بزرگوارش کوتاه مفرما.

همه اموات ما، اموات این جمع، بالخصوص اموات این جلسه و بالاخص نزدیکترین فرد ما از این جلسه که از دنیا رفته‌اند، خدایا در این شام جمعه غریق رحمت خودت بفرما.