مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٨٣٩
مجموعه آثار اسـتاد شهید مطـهری، جلد ٢٨، ص: ٨٣٩
خودش خواسته است باقی بمانند باقی میمانند؛ مثل انسان که بدنی دارد و روحی، بدنش را خواسته است که متلاشی و فانی بشود و از بین برود و روحش را خواسته است که باقی بماند : یتَلاشی ما خَلَقَ لِلْفَناءِ بِمَشیتِهِ وَ یبْقی ما خَلَقَ لِلْبَقاءِ بِعِلْمِهِ. فَذلِکمُ اللهُ الصَّمَدُ الَّذی لَمْ یلِدْ وَ لَمْ یولَدْ عالِمُ الْغَیبِ وَ الشَّهادَةِ الْکبیرُ الْـمُتَعالُ وَ لَمْ یکنْ لَهُ کفُوآ اَحَدٌ[١] .
از این روایت معلوم شد که معنی «لَمْ یلِدْ وَ لَمْ یولَدْ» منحصرا این نیست که خدا فرزند ندارد و فرزندِ چیزی نیست؛ در واقع میخواهد برای ما روشن کند که او از سنخ مخلوقات نیست. و ما مخلوقات عالم طبیعت را میشناسیم؛ هر موجود طبیعی، هم میزاید و هم زاده شده است و اگر ما بعضی موجودات را هم در نظر بگیریم لااقل یا میزاید یا زاده شده است.