کلّا اِنَّ کتابَ الاَْبْرارِ لَفی عِلِّیینَ. وَ ما اَدْریک ما عِلِّیونَ. کتابٌ مَرْقومٌ. یشْهَدُهُ الْمُقَرَّبونَ. اِنَّ الاَْبْرارَ لَفی نَعیمٍ. عَلَی الاَْرائِک ینْظُرونَ. تَعْرِفُ فی وُجوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعیمِ. یسْقَوْنَ مِنْ رَحیقٍ مَخْتومٍ. خِتامُهُ مِسْک وَ فی ذلِک فَلْیتَنافَسِ الْمُتَنافِسونَ. وَ مِزاجُهُ مِنْ تَسْنیمٍ. عَینآ یشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبونَ[١] .

در جلسه پیش راجع به گروهی بحث شد که قرآن از آنها به «فجّار» تعبیر کرده بود و بعد در مورد کتاب آنها (مکتوب آنها) مختصری توضیح داده شد و در این جلسه هم توضیحات دیگری عرض می‌کنیم.

در این آیات که امروز خواندیم از نقطه مقابلِ «فجّار» نام برده شده با عنوان «ابرار» و در مقابلِ آنچه که آنجا به نام «سجّین» آمده بود، در اینجا «علّیین» آمده است. در آنجا فرمود: کتاب فجّار در سجّین است و اینجا می‌فرماید: کتاب ابرار در علّیین است. در آنجا درباره اینکه «سجّین» چیست همین قدر فرمود که تو چه می‌دانی که سجّین چیست؟! کتابٌ مَرْقومٌ. در اینجا درباره اینکه علّیین چیست، همان کلمه کتابٌ مَرْقومٌ آمده است به اضافه کلمه دیگری که در آنجا نبود و آن اینکه در دنباله کتابٌ مَرْقومٌ می‌فرماید: یشْهَدُهُ الْمُقَرَّبونَ. بنابراین در مجموع، از سه گروه نام برده

[١] . مطفّفین / ١٨ ـ ٢٨.