مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٦٦٧
مجموعه آثار اسـتاد شهید مطـهری، جلد ٢٨، ص: ٦٦٧
شما باید آن را از سر انجام بدهید و هرکاری که شما کردید من باید آن را از سر انجام بدهم. بنابراین همیشه باید درجا بزنیم.
ولی وقتی که من آنچه را که به دست میآورم، از راه زبان به شما منتقل میکنم و شما آنچه را که به دست آوردهاید به من منتقل میکنید، هردو واجد هر دو سرمایه میشویم. بعد نفر سوم، دهم، صدم و هزارم را ضمیمه کنید. وقتی هزار نفر کار کنند و محصول معلوماتشان را روی هم بگذارند آنوقت هر یک نفر معلومات هزار نفر را دارد. اینجاست که علم توسعه پیدا میکند.
این هم کافی نیست، بلکه نسلها نیز باید با یکدیگر ارتباط پیدا کنند. اگر صرفا گفتن در کار باشد این نسل آنچه را که دارد میآموزد و به نسل بعد هم آن مقداری که برایش امکان داشته باشد منتقل میکند، ولی از راه زبان و گوش نمیتوان همه مکتسبات علمی و فرهنگی و مدنی را به نسل بعد منتقل کرد. اینجاست که مسئله قلم و نوشتن به میان میآید. هر نسلی آنچه را که به دست آورده است، نه تنها از راه زبان به نسل بعد منتقل میکند ـ که همه آن قابل انتقال نیست و فراموش میشود ـ ]بلکه از راه نوشتن نیز به نسل بعد منتقل میکند. [اینکه انسان توانست قلم به دست بگیرد و نوشتن را بیاموزد و آنچه را که میداند و مکالمه میکند، به صورت مکتوبها و نوشتهها دربیاورد، گذشته و آینده را به یکدیگر متصل و مرتبط میکند و یک وحدت به وجود میآورد. «گفتن» همزمانها را به یکدیگر متصل میکند و «نوشتن» افرادی را که فاصله زمانی با یکدیگر دارند مرتبط میکند. یک نفر آثار علمیاش را در هزار یا دو هزارسال پیش به صورت مکتوب درآورده، مردمی که در این زمان هستند از آن استفاده میکنند.
این است که خداوند در اولین آیاتی که بر پیغمبر اُمّی خودش نازل کرده ]به این مطلب اشاره میکند.[ این عجیب است و فرنگیها نسبت به این قضیه خیلی اظهار اعجاب میکنند و میگویند : عجیب است که این مرد با اینکه امّی و بیسواد است و درس نخوانده و هیچ کتابی و حتی یک کلمه در عمرش نخوانده و دستش روی قلم نرفته، آیاتی که بر او وحی میشود همه سخن از خواندن و نوشتن و آثار خواندن و نوشتن است، یعنی آن چیزهایی که مدنیت و فرهنگ و تمدن بشر به آن وابسته است.
اِقْرَأْ وَ رَبُّک الاَْکرَمُ. اَلَّذی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ. بخوان و پروردگار اکرم (کریمترین) تو! نمیگوید «پروردگار تو کریم است» بلکه میگوید: او اکرم همه کریمهاست. همان پروردگار توست که به انسان قلم به دست گرفتن را آموخت و ]نوشتن[ را تعلیم کرد؛ یعنی در انسان آن استعداد را خلق کرد که توانست استفاده از قلم را بیاموزد.
عَلَّمَ الاِْنْسانَ ما لَمْ یعْلَمْ به انسان تعلیم کرد چیزی را که نمیدانست.