شهوت‌پرستی از نظر اسلام بد است، از نظر عقل و منطق هم بد است. شهوت‌پرستی حیوانیت است، انسانیت نیست. انسان شهوت‌پرست یعنی یک انسان ساقط شده در حیوانیت. اما آیا این بدین معنی است که شهوات بد است؟ شهوات یعنی همین تمایلاتی که خداوند در وجود انسان قرار داده است، مانند میل به خوردن، میل به آشامیدن، میل به جمال و زیبایی و معاشرت با جنس مخالف. آیا خود این میلها بد و ذاتآ پلید است؟ اگر اینچنین باشد اولین سؤال این است که بنابراین خلقت اینها خلقت یک امر زشت و پلید و خلقت امری است که نباید خلق بشود؛ آیا این طور است؟ عده‌ای می‌گویند خدا آنها را خلق کرده برای اینکه انسان آنها را در مقابل خودش ببیند ولی اصلا کاری به این کارها نداشته باشد چون بالذات بد است. این «بد» را خدا خلق کرده است فقط برای امتحان انسان و الّا در اینکه بد است ]شکی نیست.[ اگر انسان بتواند در تمام عمر به اندازه یک کشمش هم نخورد چه بهتر، ولی چاره‌ای نیست، اما هر چه کمتر بهتر. اگر یک مرد بتواند در تمام عمر با هیچ زنی کوچکترین تماسی نداشته باشد، مشروع یا غیرمشروع، چه بهتر، و همین‌طور یک زن؛ چون از یک بدی برای همیشه پرهیز کرده؛ زیرا خوردن و آشامیدن و خوابیدن و امر جنسی به هر حال بد و حیوانی است. اگر بشود که اصلا وجود نداشته باشد چه بهتر. آن وقت انسان خیلی منزّه است.

آیا این حرف درست است؟ غلط است. این، فکری از دنیای مسیحی است که کم و بیش به میان مسلمانها آمده. تازه به دنیای مسیحی هم از جای دیگر (رم) رفته، یعنی در تعلیمات خودِ حضرت مسیح این طور نیست. و لهذا از نظر آنها پاکترین مردها و پاکترین زنها آن مردها و زنهایی هستند که در همه عمر مجرد زیسته‌اند. قدّیسها از میان اینها باید انتخاب شوند. پاپ باید کسی باشد که در عمرش زنی را لمس نکرده، حتی زن شرعی و حلال. کاردینالها همه از این قبیل باید باشند. عده‌ای زن و دختر برای مقدس زندگی کردن در عمر خود اساسآ شوهر نمی‌کنند، می‌گویند ما می‌خواهیم با خدا ازدواج کرده باشیم (مقصودشان از خدا همان مسیح است).

این منطقآ غلط است. پس چه بد است؟ شهوت‌پرستی بد است. اگر انسان فقط خودش باشد و شهوت، معنایش این است که در حد حیوانیت باقی مانده. ولی تو انسانی؛ انسان نبات هست، حیوان هم هست و چیز بالاتر هم هست. انسان باید انواع فضیلتها را داشته باشد که در حیوان این گونه فضیلتها اصلا معنی ندارد؛ فضیلت علم، فضیلت شجاعت، فضیلت عفاف، فضیلت عدالت، فضیلت تقوا، فضیلت عبادت، حق‌پرستی، خداپرستی. انسان باید خداپرست و حق‌پرست باشد، پرستش انحصارآ از آنِ خداست. شهوت انسان در حدی که مانع انسانیت انسان بشود بد است چون جلو راهش را گرفته، ولی در حدی که مانع نشود یا حتی احیانآ کمک هم باشد، نه تنها بد نیست، خیلی هم خوب است.