الحمد لله ربّ العالمین بارئ الخلائق اجمعین، و الصلوة و السلام علی عبدالله و رسوله و حبیبه و صفیه، سیدنا و نبینا و مولانا ابی‌القاسم محمد (ص) و آله الطیبین الطاهرین المعصومین. اعوذ بالله من الشیطان الرجیم :

بِسْمِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ. اِذَا الشَّمْسُ کوِّرَتْ. وَ اِذَا النُّجومُ انْکدَرَتْ. وَ اِذَا الْجِبالُ سُیرَتْ. وَ اِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ. وَ اِذَا الْوُحوشُ حُشِرَتْ. وَ اِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ. وَ اِذَا النُّفوسُ زُوِّجَتْ. وَ اِذَا الْـمَوْءودَةُ سُئِلَتْ. بِاَی ذَنْبٍ قُتِلَتْ. وَ اِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ. وَ اِذَا السَّماءُ کشِطَتْ. وَ اِذَا الْجَحیمُ سُعِّرَتْ. وَ اِذَا الْجَنَّةُ اُزْلِفَتْ. عَلِمَتْ نَفْسٌ ما اَحْضَرَتْ[١] .

سوره مبارکه «تکویر» است که به اعتبار آیه اولش (اِذَا الشَّمْسُ کوِّرَتْ) به این نام خوانده می‌شود. قبل از توضیح آیاتی که در این سوره هست، مقدمه‌ای ذکر می‌کنیم.

انسان اگر واقعا بخواهد قرآن را امام و راهنما و پیشوای خودش قرار دهد، باید ببیند که قرآن چه چیزهایی را بالا برده و چه چیزهایی را پایین آورده است؟ و آنچه را که بالا برده، چقدر بالا برده و آنچه را که پایین آورده، چقدر پایین آورده؟ برای چه چیزهایی اهمیت قائل است و برای

[١] . تكویر / ١ ـ ١٤.