وَ النّازِعاتِ غَرْقآ. وَ النّاشِطاتِ نَشْطآ. وَ السّابِحاتِ سَبْحآ. فَالسّابِقاتِ سَبْقآ. فَالْمُدَبِّراتِ اَمْرآ. یوْمَ تَرْجُفُ الرّاجِفَةُ. تَتْبَعُهَا الرّادِفَةُ. قُلوبٌ یوْمَئِذٍ واجِفَةٌ. اَبْصارُها خاشِعَةٌ. یقولونَ اَءِنّا لَمَرْدودونَ فِی الْحافِرَةِ. اَءِذا کنّا عِظامآ نَخِرَةً. قالوا تِلْک اِذآ کرَّةٌ خاسِرَةٌ. فَاِنَّما هِی زَجْرَةٌ واحِدَةٌ. فَاِذا هُمْ بِالسّاهِرَةِ[١] .

سوره مبارکه نازعات است که به اعتبار جمله اول یا سوگند اول (وَ النّازِعاتِ غَرْقآ) اسم این سوره مبارکه «نازعات» شده است. این سوره هم مثل اغلب سوره‌های کوچک قرآن مجید سوره‌ای است مکیه که در مکه نازل شده است و سوره‌های مکیه چنان که مکرر گفته شده است سوره‌هایی است که بیشتر به اصول و بالخصوص به مسئله مبدأ و معاد می‌پردازد و تأکید و تکرار اصول است.

ایمان به غیب

اینجا مقدمه کوچکی عرض بکنم و آن اینکه روح و اساس در تعلیمات انبیا مسئله ایمان به غیب است. مقصود از غیب چیست؟ غیب در اصطلاح قرآن نقطه مقابل شهادت است. شهادت یعنی اموری، واقعیاتی، عالمی که برای انسان قابل حس و لمس است. این دنیایی که الآن ما در آن

[١] . نازعات / ١ ـ ١٤.