هَلْ اَتیک حَدیثُ موسی. اِذْ نادیهُ رَبُّهُ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوی. اِذْهَبْ اِلی فِرْعَوْنَ اِنَّهُ طَغی. فَقُلْ هَلْ لَک اِلی اَنْ تَزَکی. وَ اَهْدِیک اِلی رَبِّک فَتَخْشی. فَاَریهُ الاْیةَ الْکبْری. فَکذَّبَ وَ عَصی. ثُمَّ اَدْبَرَ یسْعی. فَحَشَرَ فَنادی. فَقالَ اَنـَا رَبُّکمُ الاَْعْلی. فَاَخَذَهُ اللهُ نَکالَ الاْخِرَةِ وَ الاُْولی. اِنَّ فی ذلِک لَعِبْرَةً لِمَنْ یخْشی[١] .

فراز دوم از سوره مبارکه النازعات است که در وسط دو فراز و دو قسمت واقع شده است. یک خلاصه و اجمالی ـ به تعبیر خود قرآن ـ از حدیث موسی است. حدیث در زبان عربی یعنی سخن تازه، حرفی که برای مردم تازگی داشته باشد. از این جهت این داستان «حدیث موسی» بیان شده است که می‌خواهد به مردم بفهماند که نکاتی تازه و آموزنده در این داستان هست. اول به صورت استفهام یعنی سؤال می‌فرماید: هَلْ اَتیک حَدیثُ موسی. آیا داستان موسی، حدیث موسی به تو رسیده است؟

انواع استفهام

قبلا گفته‌ایم و علمای ادب این مطلب را به وضوح نوشته‌اند که استفهام یعنی سؤال، یعنی چیزهایی

[١] . نازعات / ١٥ ـ ٢٦.