اِنَّ لِلْمُتَّقینَ مَفازآ. حَدائِقَ وَ اَعْنابآ. وَ کواعِبَ اَتْرابآ. وَ کأْسآ دِهاقآ. لایسْمَعونَ فیها لَغْوآ وَ لا کذّابآ. جَزاءً مِنْ رَبِّک عَطاءً حِسابآ. رَبِّ السَّمواتِ وَ الاَْرْضِ وَ ما بَینَهُمَا الرَّحْمنِ لا یمْلِکونَ مِنْهُ خِطابآ...[١]

]از آیه[[٢] لِلطّاغینَ مَـابآ. لابِثینَ فیها اَحْقابآ تا چند آیه بعد، در آن قسمت که قسمت مردم زیانکار و شقی بود، از آن مردم تحت عنوان «طاغین» یاد شد. طاغین جمع طاغی است. طاغی یعنی طغیانگر که در اینجا مقصود طغیانگر در مقابل ذات حق است: مردمی که در مقابل خدا و امر خدا طغیان می‌کنند و در واقع مردمی که تابع و مطیع هواهای نفسانی خودشان هستند و امر الهی را که راه را به آنها می‌نمایاند به زمین می‌زنند؛ طاغیان. در این قسمت که امروز خواندیم: اِنَّ لِلْمُتَّقینَ مَفازآ... که نقطه مقابل آنهاست و اهل سعادت را بیان می‌کند، در مقابل طاغین متقین را گذاشته است و ایندو درست نقطه مقابل یکدیگرند. متقین یعنی متقیان، صاحبان تقوا. مکرر گفته‌ایم که ما کلمه‌ای نداریم که در مقابل تقوا و متقین بگذاریم که عین این معنا را درست بفهماند. معمولا متقین را به عنوان پرهیزکاران و تقوا را به عنوان پرهیزکاری ترجمه می‌کنند که ترجمه رسایی نیست.

معنی تقوا

تقوا از ماده وَقْی است و وَقْی به معنی نگهداری است. تقوا در واقع وِقایه به کار بردن است، خود را

[١] . نبأ / ٣١ تا آخر سوره.

[٢] . [افتادگی از نوار است.]