یکی دیگر از آن ادله‌ای که دلیل قاطعی هست این است: سوره قمر یا سوره اِقْتَرَبَتِ السّاعَةُ وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ سوره‌ای است که همه نوشته‌اند از سوره‌های مکی است و در مکه نازل شده. به اصطلاح آهنگش هم آهنگ سوره‌های مکی است. این سوره از اولش شروع می‌کند ]به سخن گفتن [راجع به اقوام گذشته و رفتاری که آنها با پیغمبرانشان کردند و آنهایی که تکذیب کردند و دچار عذابها شدند و گرفتاریها پیدا کردند. اینها را یک یک نقل می‌کند که آنها با چه قدرت و نیرویی بودند و بعد به چه وضعی درآمدند و چه عذابها بر آنها نازل شد. بعد در آخرش به صورت نتیجه‌گیری این طور می‌فرماید: أ کفّارُکمْ خَیرٌ مِنْ اُولئِکمْ آیا کافران شما از آنها بهترند که سرنوشت بهتری از آنها داشته باشند؟ اَمْ لَکمْ بَراءَةٌ فِی الزُّبُرِ یا یک سندی در کتب آسمانی دارید که شما تأمین دارید و مستثنی هستید؟ أمْ یقولونَ نَحْنُ جَمیعٌ مُنْتَصِرٌ یا به تجمع خودشان اعتماد دارند که ما چون گروهی متفق هستیم، امکان ندارد قدرتی بیاید ما را از بین ببرد؟ بعد می‌فرماید: سَیهْزَمُ الْجَمْعُ وَ یوَلّونَ الدُّبُرَ[١] . عن قریب جمع شما دچار هزیمت خواهید شد و پشت خواهید کرد؛ یعنی عذابی که پیغمبر به اینها وعده می‌دهد عذابی است از نوع شکست در جنگ و فرار کردن. سَیهْزَمُ، هزیمت، شکست جنگ را می‌گویند. در مکه این حرف را دارد می‌زند. در مکه سخن از این است که جمع شما مردم قریش روزی شکست خواهید خورد و فرار خواهید کرد. «وَ یوَلّونَ الدُّبُر» یعنی و پشت خواهند کرد. پس در مکه هم سخن از جنگ است ولی در مکه سخن از این است که اجازه جنگ داده نشده است، اما به مسلمین وعده داده می‌شود که در آینده‌ای فرمان جهاد به شما داده می‌شود، بی‌تابی نکنید، منتظر باشید. به کفار هم می‌گوید مطمئن باشید که یک روزی شما شکست جنگی خواهید خورد و پشت خواهید کرد.

پس چطور پیغمبر تا در مکه بوده است به قول اینها چهره مسیح داشته، فقط صحبت از محبت می‌کرده، مثل مسیح می‌گفته اگر به طرف راست صورتت ]زدند طرف چپ آن را بیاور![. چون در مکه پیغمبر اکرم اجازه دفاع نمی‌داد و امثال بلال و غیر بلال را آن همه تعذیب می‌کردند و آنها مقاومت می‌کردند، گفته‌اند پیغمبر در مکه چهره مسیح داشت، به همان معنای مسخره‌ای که خودشان می‌گویند.

[١] . قمر / ٤٣ ـ ٤٥.