فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٤٧٧ - يعقوبيه
يزيديه و شيطانپرستها، سيد جعفر غضبان.
Shorter Encyclopedia OF Islam,p.٦٤١-٦٤٥.
يعجوريه
پيروان احمد بن على يعجورى بودند كه كتابهايى نيز تأليف كرد.
ايشان مىگفتند: مرتكبان گناه كبير مانند قتل نفس و زنا و سرقت اگر پشيمان شدهاند، توبه كنند حدود از ايشان ساقط مىشود.
التواريخ و الفرق، نسخه خطى.
يعفوريه
از فرق «اماميه» اصحاب سليمان الاقطع كه از معاصران ابو محمد هشام بن الحكم بود. ايشان گفتند: معرفت ائمه واجب است و قيام به شرايعى را كه از طرف رسول (ص) آوردهاند نيز واجب است آن كه امام را نشناسد و بميرد آن چنان است كه در جاهليت مرده باشد.
عدّهاى گفتند: اگر كسى معرفت امام را درك كند او را ديگر اعتقاد به شريعتى لازم نيست و هيچ فريضهاى بر او واجب نيست فقط معرفت امام او را بسنده است و ديگر بر او تكليفى نيست.
برخى از «يعفوريه» قايل به قول «معتزله» در «قدر» شدند و گفتند: معرفت امام، ضرورى است و از «يعفوريه» در جهل امام جدا گشتند و گفتند: خصومت در دين روا نيست و «يعفوريه» نيز آن را روا نداشتند.
مقالات اسلاميين، ص ٤٩.
رجال كشى،٤٧٩.
البدء و التاريخ ج ٥، ص ١٣٤.
يعقوبيه
از فرق «زيديه» پيروان يعقوب بن عدى كوفى بودند و رجعت را انكار مىكردند و از كسانى كه به رجعت معتقد بودند تبرى نمىجستند و عذاب قبر و سؤال منكر و نكير و شفاعت را منكر شدند.
آنان امامت ابو بكر و عمر و عثمان را رد مىكردند ولى آن را ضلالت نمىدانستند.
مقالات الاسلاميين، ص ٦٩.
مروج الذهب، ج ٢، ص ١٤٤.
المقالات و الفرق، ص ٢٠٢.
الفرق بين الفرق، ص ٤٤.
التواريخ و الفرق، نسخه خطى.
يعقوبيه
از فرق «واقفه» كه دين ايشان منتهى به «تناسخ» مىشد.
مشارق الانوار، ص ٢١٢.
يعقوبيه
از فرق «غلاة» شيعه اصحاب محمد بن يعقوب بودند كه مىگفتند: على (ع) در