فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٢٠٠ - راونديه
قايل گشت، و از لعن ابو بكر و عمر و عثمان خوددارى كرد، از وى روى گردانيده و او را رفض و ترك كردند و به همين جهت رافضه خوانده مىشوند.
اهل سنت و جماعت، عموم فرق شيعه را به سبب اين كه خلفاى سهگانه را ترك نمودند، «رافضه» مىخوانند.
صاحب «تبصرة العوام» مىنويسد: بدان چون زيد خواست خروج كند قومى از شيعه بروى جمع شدند، و ظن ايشان اين بود كه خروج زيد به اذن امام است، چون معلوم شد كه حضرت صادق (ع) وى را از خروج منع كرده از او روى گردانيدند. زيد آنان را گفت: «رفضتمونى» آيا مرا ترك مىكنيد؟ از اين جهت ايشان را «رافضه» خواندند.
فخر رازى گويد: چون زيد بن على بن حسين بر هشام بن عبد الملك خروج كرد، لشكريان او از شيعيان كوفه بودند، ابو بكر را لعن كردند زيد ايشان را از آن كار منع كرد و آنان او را ترك كردند و جز دويست سوار با او نماند پس خطاب به ايشان كرده و گفت: «رفضتمونى» ؟ پاسخ دادن: آرى و اين نام بر شيعه بماند و آنان چهار طايفهاند كه زيديه، اماميه، كيسانيه و اسماعيليه باشند.
مقالات الاسلاميين، ص ٤٩١.
اعتقادات فرق المسلمين، ص ٥٢.
التبصير فى الدين، ص ٧٥.
تلبيس ابليس، ص ١٠٣.
تبصرة العوام، ص ٣٥.
منهاج السنة، ج ١، ص ٦-٨ و ١٧١.
رافضه
رافضهاى ديگر، كه نخست پيروان مغيرة بن سعيد بودند.
چون او رأى خود را در باب امامت محمد بن عبد اللّه بن حسن اظهار داشت، شيعه از او روى بگردانيدند و ايشان را رافضه خوانند. -مغيريه.
خاندان نوبختى، ص ٢٥٦.
راونديه
از فرق شيعه عباسى هستند كه مىگفتند: پيغمبر پس از خود عمّش عباس بن عبد المطلب را، به امامت منصوص فرمود.
ايشان پيرو عبد اللّه راوندى بودند كه به هيچ وجه با ابن راوندى متكلّم مشهور بستگى ندارند، غالب ايشان از غلاة، و از اهل خراسان بودند.
راونديه منصور را خداى خود خطاب مىكردند، و فرماندار مكّه را مظهر جبرائيل، و فرماندۀ مستحفظين خليفه را محل تجلى روح حضرت آدم مىپنداشتند.
طبرى مىنويسد: راونديان، تصوّر مىكردند كه عثمان بن نهيك مظهر آدم و هثيم بن معاويه، مظهر جبرائيل بودند.