فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٢٦ - ميراث ائمه
هستى [١]. «و سلّموا عليه بامرة المؤمنين» ، يعنى او را به اميرى مؤمنان سلام دهيد. [٢]«و اقضاكم على» ، بهترين قاضى در ميان شما حضرت على (ع) است. «و تعلّموا منه و لا تعلّموه، اسمعوا له و اطيعوه» ، از او بياموزيد و به او نياموزيد. «و من كنت مولاه فعلىّ مولاه» ، هر كه من مولاى او هستم على (ع) نيز مولاى اوست. «انت منّى بمنزلة هارون من موسى الاّ انه لا نبى بعدى» ، تو در نزد من مانند هارونى در پيش موسى، جز اين كه پيغمبرى بعد از تو نيست.
ميراث ائمه:
طرفداران «نصّ جلى» مىگويند كه: حضرت على (ع) پيش از آن كه به شهادت برسند «كتاب» و «سلاح» خود را به فرزند خود، امام حسن (ع) تحويل دادند و در حضور اهل بيت و بزرگان شيعه فرمودند: اى فرزندم، من را رسول اللّه (ص) فرمودند كه شما را وصى خود كنم و كتاب و سلاح خويش را همانطور كه پيغمبر (ص) به من عطا فرمودند به شما بسپارم. من را فرمودند كه به شما سفارش كنم كه هرگاه شما را دعوت حق فرارسد آنها را به
حضرت حسين (ع) سپارى. سپس روى به حضرت حسين (ع) كرده گفت: پيغمبر خدا (ص) به شما سفارش كرده كه وديعه امامت را همچنان به فرزند خود حضرت على بن حسين (ع) سپارى و در باره حضرت على بن حسين (ع) فرمودند كه او نيز وديعۀ امامت را به فرزند خود حضرت محمد بن على (ع) سپارد.
نام دوازده امام شيعه اثنىعشريه از اين قرار است:
١-امام على بن أبي طالب (ع) شهادت ٤٠ ه.
٢-امام حسن به على (ع) شهادت ٤٩ ه
٣-امام حسين بن على (ع) شهادت ٦١ ه
٤-امام على بن حسين (ع) شهادت ٩٥ ه
٥-امام محمد باقر (ع) شهادت ١١٥ ه
٦-امام جعفر صادق (ع) شهادت ١٤٨ ه
٧-امام موسى كاظم (ع) شهادت ١٨٣ ه
٨-امام علىّ رضا (ع) شهادت ٢٠٣ ه
٩-امام محمد جواد (تقى) شهادت ٢٢٠ ه
١٠-امام علىّ نقى (ع) شهادت ٢٥٤ ه
١١-امام حسن عسكرى (ع) شهادت ٢٦٠ ه
١٢-امام محمد بن الحسن المهدى (عج) «آغاز غيبت كبرى ٣٢٩ ه» .
ايشان امامان را مانند پيغمبر ملهم از جانب خدا مىدانند و مىگويند كه امام رياست عامّه دارد و مقام او مافوق بشر عادى است (-: اماميه) و از آن روزى
[١] -در اين حديث كه معروف به حديث يوم الدار است، پيغمبر صريحا على (ع) را به عنوان خليفه و وصى خود تعيين فرمود. حديث «يوم الدار» در مسند ابن حنبل و مناقب مغازلى و تفسير ثعلبى. . . آمده است.
[٢] -كه پس از معرفى وى در غدير خم: (من كنت مولاه فهذا على مولاه) ، مردم را وادار به سلام بر امارت و ولايت وى فرمود.