فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣٤٩ - فانيه
ف
فارسيه
از فرق «سبائيه» بودند و گفتند بين خدا و امام واسطهاى وجود دارد و بر امام واجب است كه از واسطه اطاعت كند و بر مردم نيز اطاعت امام واجب است.
مشارق الانوار، ص ٢١١.
فارقيه
گويند «ايمان» غير علم است و «علم» غير ايمان، كس باشد كه ايمان دارد و علم ندارد و باشد كه علم دارد و ايمان ندارد، چون در آيت قرآن «. . . مٰا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتٰابُ وَ لاَ الْإِيمٰانُ. . .» شورى/٥٢. عطف ايمان بر كتاب است و معطوف غير معطوف عليه خواهد بود.
هفتاد و سه ملت، ص ٣٣.
دبستان المذاهب، ج ٢، ص ١٠٢.
فاضليه
فرقهاى هستند كه نبى را بر قرآن تفضيل دهند بر خلاف «لفظيه» كه اصحاب حسين كرابيسى بودند و پنداشتند كه لفظ در قرآن غير مخلوق است.
البدء و التاريخ، ج ٥، ص ١٤٩.
فاطميه
از فرق «ابو مسلميه» كه پس از كشته شدن ابو مسلم به مرگ او قطع كردند و به امامت دخترش فاطمه گرويدند.
مروج الذهب، ج ٢، ص ١٨٧.
فاطميه
خلفاى اسماعيلى مصر بودند- اسماعيليه.
فانيه
گفتند: بهشت و دوزخ فانى شود زيرا اگر قايل به بقاى جنت و نار گرديم و نيز قائل به بقاى خداوند تعالى باشيم موجب شركت در اسم و معنا گردد زيرا خداى تعالى فرمايد: هَلْ تَعْلَمُ لَهُ سَمِيًّا يعنى آيا براى او همنامى مىشناسى و معناى اين آيه آن است كه همنامى براى خدا نيست.
پيغمبر (ص) فرمود: تغلق ابواب