فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣١٦ - صوفيۀ صفويه
هستند كه در قرن ١٥ ميلادى درگذشت.
علوانيه- طريقهاى تركى هستند كه در قرن ١٦ ميلادى مىزيستند و منتسب به پيرى از اهل جده هستند كه در قرن ٨ ميلادى مىزيست.
علويه- شاخهاى جزايرى از در قاوه هستند و آنان را بنى علويه خوانند و در ١٩١٩ ميلادى در مستطغانم كه بندرى در الجزاير است مىزيستند.
عيدروسيه- شاخهاى يمنى از طريقه «كبراويه» كه در قرن ١٥ ميلادى مىزيستند.
عيسويه- شاخهاى مراكشى از «جزوليه» در مكناس كه پيشواى ايشان در ١٥٢٤ ميلادى درگذشت.
غازيه- شاخهاى از «شاذليه» در جنوب مراكش كه پيشواى ايشان در ١٥٢٦ ميلادى درگذشت.
غزّاليه- مكتبى از صوفيه كه ظاهرا پيرو احمد غزالى (در گذشته در ١١١١ م) بودند.
غوثيه- شاخهاى هندى از شطاريه منسوب به شيخ غوث نامى كه در ١٥٦٢ م در گواليور درگذشت.
فردوسيه- نام هندى طريقۀ كبراويه است.
قادريه- سلسلهاى از صوفيه كه از مكتب «جنيديه» نشأت گرفته است و پيشواى ايشان عبد القادر گيلانى (در گذشته در ١١٦٦ م) بود و آن را شاخههاى بسيار است: در يمن و سومالى: يافعيه كه در قرن ١٥ مىزيستند، مشارعيه، عرابيه.
در هند: بناوه، گورزمار.
در آناتولى: اشرفيه، هنديه، خلوصيه، نابلسيه، روميه، و اصليه.
در مصر: فارضيه، قاسميه در قرن ١٩.
در مغرب: عماريّه و عروسيه و بوعليه و جلاله.
در سودان غربى: بكائيه.
قرائيه- طريقهاى كوچك و تونسى كه در قرن ١٩ ميلادى مىزيستند.
قشريه-منسوب به قشيرى (در گذشته در ١٠٧٤ م) بودند.
قصاريّه- طريقهاى در قرن نهم -ملامتيه.
قلندريه- طريقهاى خارج از دين كه در ايران مىزيستند و پيشواى ايشان ساوجى نام داشت كه در سال ١٢١٨ ميلادى درگذشت اين طريقه از قرن ١٤ تا ١٦ در سوريه و هند منتشر بود.
قونياويه- مكتبى عرفانى منسوب به صدر الدين رومى (در گذشته در ١٢٧٣ م) اين طريقه منشعب از حاتميه است.
كبراويه- طريقهاى خراسانى منشعب از طريقۀ «جنيديه» منسوب به نجم الدين كبرى (در گذشته در ١٢٢١ م) و شاخههاى آن از اين قرار است: عيدروسيه، همدانيه