فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٤١ - جلاليه
به جز اين مسأله اساسى، اختلافات شيعه و سنى در اجتهاد و ادله و اصول و فروع عبادات و معاملات و نكاح است.
مبانى تشريع در مذهب شيعه «كتاب اللّه» و «سنت» و «اجماع» و «عقل» است. در سنت رسول خدا (ص) ، شيعه احاديثى را مىپذيرد كه از غربال عترت يعنى اهل بيت رسول خدا (ص) گذشته باشد و آن احاديث در نزد ايشان معروف به «اخبار» است.
«اجماع» در نزد شيعه، اتفاق علماى شيعۀ اماميه است بر قول امام معصوم.
«قياس» در نزد اخباريون شيعه حرام است ولى در نزد «اصوليون» مورد قبول است.
در فروع فقه، مذهب «شيعه اماميه» با مذهب شافعى اختلافى بسيار ندارد. از مسائل مورد خلاف ايشان با سنت و جماعت جايز دانستن «متعه» و يا زناشويى موقت و بعضى از مسائل ارث و غيره است.
شيعۀ اماميۀ جعفريه دربارۀ «عدل» ، معتقد است كه عدل از «صفات ثبوتيه» خداوند است و تصوّر عدول از آن و گرائيدن خدا به ستم جايز نيست. خداوند به بندگان خود تكليف ما لا يطاق نمىفرمايد و بيش از آنچه سزاوارند آنان را عذاب نمىكند و چون «عادل» است هيچگاه فعل حسن و نيكو را ترك نكرده و كار زشت و قبيح از او سر نمىزند.
با اين كه قادر به اعمال نيك و زشت هر دو هست جز به فعل نيك نمىگرايد. چون خداوند «حكيم» است پس بايد فعل او از روى حكمت و بر حسب نظام اكمل باشد. - اثنىعشريه و اماميه.
فلسفه التشريع فى الاسلام، ص ٥٣-٥٦.
عقايد الشيعة، ص ١٥-١٧.
اصل الشيعة و اصولها.
جعفريه
از «غلاة» شيعهاند و به امامت و غيبت و رجعت امام جعفر صادق (ع) معتقد بودند. ايشان پيرو عبد الرحمن بن محمد از متكلمان شيعه به شمار مىرفتند.
اينان را «جعفريه واقفه» نيز گويند زيرا در امامت حضرت صادق (ع) توقف كردند و قايل به رجعت او شدند.
فهرست ابن نديم، ص ١٩٨.
خطط مقريزى، ج ٤، ص ١٧٧.
ملل و نحل، شهرستانى، ص ١٤٧.
جلاليه
ظاهرا «صوفيه» منتسب به جلال الدين محمد بلخى صاحب كتاب مثنوى يا به نوۀ او جلال الدين فريدون مشهور به عارف باشد، كه پس از بهاء الدين ولد فرزند مولانا جلال الدين، بر مسند قطبيت نشست.
شايد اين «جلاليها» فرقهاى از