فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٠٢ - بشريه
بشارغه
از فرق «نصيريه» (علويون) هستند.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢، ص ٤٩٦.
بشّاريه
از «غلاة» شيعه هستند كه پيرو بشّار شعيرى كوفى بودند.
وى فروشندۀ جو بود و در گفتار با «علياويه» همداستان بود و مىگفت كه: على (ع) از خدايى بگريخت و در خانوادۀ خاندان علوى هاشمى جاى گرفت و محمد (ص) بنده و رسول او بود، و چهار شخص را كه على (ع) و فاطمه (س) و حسن (ع) و حسين (ع) باشند مظهر خدا مىدانست.
او مىگفت كه: حسن (ع) و حسين (ع) جعلى هستند و در حقيقت على (ع) است زيرا او نخستين ايشان بود.
آنان منكر پيغمبرى محمد (ص) بودند و مىگفتند كه: محمد (ص) بنده على (ع) بود و على (ع) پروردگار است و با «مجسمه» و «علياويه» در تعطيل و تناسخ همداستان بودند.
«علياويه» گويند: چون بشّار شعيرى منكر خدايى محمد (ص) شد و پيغمبرى سلمان را انكار نمود بصورت مرغى مسخ شد كه او را علياء خوانند و او در درياست و از اين جهت اين فرقه را «عليائيه» نيز خوانند.
امام جعفر صادق (ع) دربارۀ بشّار فرمود كه: بشّار شعيرى شيطان بن شيطان است كه از دريا بيرون آمده تا مردم را بفريبد.
بشّار در حوالى سال ١٨٠ هجرى در گذشت.
سعد بن عبد اللّه روايت مىكند كه ابو عبد اللّه جعفر بن محمد (ع) ، بشّار را گفت: از پيش من دور شو خدا تو را لعنت كند. اميدوارم كه سقف هيچ خانهاى بر تو سايه نياندازد، چون يكى از اصحاب امام به كوفه مىرفت، او را فرمود: چون به كوفه رسيدى بشّار را بگو كه جعفر به تو مىگويد: اى كافر، اى فاسق، اى مشرك، من از تو برى هستم.
رجال كشى، ص ٥٥.
بشالوه
از طوايف «نصيريه» (علويون) هستند.
مذاهب الاسلاميين، ص ٤٩٦.
بشريه
پيروان ابو سهل بشر بن معتمر هلالى هستند كه از «معتزلۀ» بغداد بود و از كوفه بدان شهر منتقل شده و پيشواى «معتزلۀ» بغداد گشت و از طبقه ششم «معتزله» به شمار مىرفت.
وى در زمان هارون الرشيد مىزيست، هارون وى را به اتهام رافضىگرى به