فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٢٢٧ - سرحوبيه
تمام ابرهاست و رعد سراجيه بانگ او و برق شمشير اوست.
او خدايى است كه به صورت آدمى در آمده است و نكاحى صورت نمىگيرد مگر اين كه به شهادت او باشد و گويند كه در نكاح شهادت خداوند و رسول كافى است و به شهادت آدميان نيازى نيست.
گويند: على (ع) بازمىگردد و از دشمنانش انتقام مىگيرد.
اسحاق بن السويد العدوى، خوارج و معتزله و اين فرقه را در يكى از قصايد خود نكوهيده و گفته است:
برئت من الخوارج لست منهم
من الغزّال منهم و ابن باب
و من قوم اذا ذكروا عليا
يردون السلام على الحساب
و لكنّى احبّ بكل قلبى
و اعلم ان ذاك من الصواب
رسول اللّه و الصديق حبّا
به ارجو غدا حسن الثواب
هرگاه ابر بر ايشان سايه افكند خطاب به آن كرده گويند: السلام عليك يا أبا الحسن.
الفرق المفترقه، ص ٣٧.
حور العين، ص ١٥٤-١٥٥.
الفرق و التواريخ، ص ٢٤٩،٢٥٣.
الفرق بين الفرق، ص ٧١-١٤٤.
سراجيه
پيروان حسّان بن سرّاج هستند كه پندارند محمد بن حنفيه در كوههاى رضوى مرده است و سرانجام زنده شود و مبعوث بر مردمان گردد و جهان را پر از عدل و داد كند.
البدء و التاريخ، ج ٥، ص ١٢٩.
سرانيه
از فرق و عشاير نصيريهاند.
-نصيريه.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢، ص ٤٩٩.
سراويه
از اصحاب «حديث» هستند كه افزودن نماز وتر را كه يك ركعت بيش نيست زشت شمارند و نبايد آن را به دو ركعت يا بيشتر رسانند زيرا مخالف سنّت است.
البدء و التاريخ، ج ٥، ص ١٤٩.
سرحوبيه
از فرق زيديه و پيروان ابو الجارود زياد بن منذر ملقب به سرحوب بودند و گفتند: پس از شهادت حضرت امام حسين (ع) امامت در فرزندان او و حسن (ع) باشد، پس هر كه از اولاد آن دو قيام كنند امام واجب الاطاعهاند.
همچنين هر كه از فرزندان حسن (ع) و حسين (ع) دعوى امامت كنند و در خانه بنشينند و در به روى خود ببندند با پيروان