فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣٩٤ - مختاريه
«قسطاس» است و او را قاسم بن عبد اللّه بن سليمان بن وهب بكشت.
الفصل، ابن حزم ج ٤ ص ١٤٢.
محمّديه
طرفداران امامت محمد بن على بن محمد بن على بن موسى الرضا (ع) بودند.
وى از سادات جليل القدر علوى بود كه در زمان حيات پدرش در گذشت و قبرش امروز در نزديكى بلد در دو فرسنگى سامرا و زيارتگاه است و سيد محمد خوانده مىشود. گويند: محمد را نُه پسر بود كه چهار تن از ايشان به خوى و سلماس در آذربايجان مسافرت كرده و كشته شدند و پنج تن ديگر به شهر لار رفتند و در آنجا به قتل رسيدند. طرفداران امامت او گفتند كه: وى نمرده و زنده است زيرا پدرش او را به امامت نامزد كرد و ياران را به امامت وى پس از خود آگاه ساخت و چون نسبت دروغ بر امام جايز نيست و نيز نتوان گفت كه بداء رخ داده پس او جانشين پدر است اگر چه در ديده و چشم مردمان نمودار گشت كه او در گذشت ولى او نمرده است و پدرش على بن محمد از ترس مردم كه ممكن بود به وى گزندى رسانند او را ناپديد و غايب ساخت و او مهدى قائم است.
فرق الشيعة نوبختى، ص ١٠٠-١٠١.
المقالات و الفرق، ص ٢٤٨.
محمّره
محمره يا سرخجامگان از «غلاة» شيعه و از حلوليهاند.
اين قوم در هر جايى به لقبى خوانده شدهاند: در اصفهان خرميه و در قزوين و رى مزدكيه و سنباذيه و در ماهين (ماه نهاوند و ماه دينور) محمّره و در آذربايجان قوليه خوانده مىشوند. -بابكيه و خرمدينيه.
مخازره
از طوايف نصيريهاند و ادعا مىكنند كه از هاشميان هستند.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢، ص ٤٩٦.
مخالسه
از فرق «نصيريه» اند.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢، ص ٤٩٧.
مختاريه
«مختاريه» يا كيسانيۀ خلّص پيروان مختار بن ابى عبيده ثقفى هستند.
مختار در سال ٦٦ هجرى در كوفه خروج كرد و دعوى او خونخواهى شهيدان كربلا بود. بسيارى از ايرانيان عراق كه از حكومت امويان خشنود نبودند بر او گرد آمدند و مختار بيارى آنان لشكرى فراهم آورد و قاتلان اهل بيت را دستگير كرده به سزاى اعمالشان رسانيد.