فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣٦٢ - قيفيانيه
محمد تقى (ع) و بعد از آن به پسرش امام على النقى (ع) و سپس به حضرت امام حسن عسكرى (ع) و بعد از آن به حضرت صاحب الامر عج رسانيدند و گفتند: هر يك از ايشان منصوص امام پيشين است. بنابراين قطعيه نامى ديگر از شيعه « اثنىعشريه» است.
فرق الشيعة، نوبختى، ص ٨٠.
المقالات و الفرق، ص ٢٣٦.
قميّه
از غلاة شيعه و پيرو اسماعيل قمّى بودند كه مىگفت: خداوند بصورت هر كس بخواهد ظاهر شود و على (ع) و ائمه يك نور بودند.
مشارق الانوار، ص ٢١٢.
قوليه
ايشان را مجرده نيز گويند و آنان گفتند كه: هر كس به مجرد گفتن لا اله الاّ اللّه مؤمن حقيقى است اگر چه معتقد به خداوند نباشد زيرا خداوند فرمود: «قُولُوا آمَنّٰا بِاللّٰهِ. . .» بقره/١٣٦ و پيغمبر (ص) نيز فرمايد: «من قال لا اله الا اللّه دخل الجنة» هر كه گويد خدا يكى است به بهشت اندر آيد و اين به مجرد گفتن است و شرط آن نيت و اعتقاد نيست.
الفرق المفترقه، ص ٧٩.
قيفيانيه
بنا بنوشته ابو القاسم اسحاق بن محمد معروف به حكيم سمرقندى قيفيانيه از هفتاد و سه فرقۀ اسلامند و عقيده آنان معلوم نيست.
سواد اعظم، ص ٧٨.