مجوسى بودند كه در زمان منصور خليفه عباسى به خونخواهى ابو مسلم خروج كرد و قيامش هفتاد روز بطول انجاميد و سرانجام به دست اسپهبد خورشيد فرمانرواى طبرستان كشته شد. -ابو مسلميه.

سنت و جماعت

سنت در اسلام عبارت از رفتار و كردار و حتى سكوت رسول خدا (ص) است كه از طريق خبر و حديث توسط راويان موثق پياپى به ديگر مسلمانان رسيده باشد.

سنت بر سه قسم است: سنت قولى، كه آن حديث و مأخوذ از گفتار رسول خدا (ص) است.

سنت فعلى: مأخوذ از رفتار و كردار آن حضرت مى‌باشد.

سنت تقريرى: مأخوذ از سكوت و رضاى پيامبر (ص) بر كارى است.

اهل سنت كسانى هستند كه به قول خود پيرو سنت و رفتار آن حضرت مى‌باشند و آنان در فروغ و احكام عملى چهار فرقۀ معروفند: حنفى-مالكى-شافعى- حنبلى.

مذاهب منسوخه ديگر نيز وجود داشته كه فعلا اكثر آنها منقرض شده است.

اهل سنت از روش پيغمبر و صحابه و خلفاى راشدين پيروى مى‌كنند و گويند آنچه را كه از ايشان رسيده «سنت» و آنچه از آنان نرسيده «بدعت» است.

سنت رسول خدا (ص) را «اهل سنت و جماعت» از كتب صحاح سته استخراج مى‌كنند و اين كتب از اين قرارند: ١-جامع السنن محمد بن اسماعيل بخارى (١٩٤-٢٥٦ ه‌) [١]

٢-جامع السنن ابن ماجه قزوينى (٢٠٩-٢٧٣ ه‌)

٣-جامع السنن ابو داوود سجستانى (٢٠٢-٢٧٥ ه‌)

٤-جامع السنن محمد بن عيسى ترمذى، (در گذشته ٢٧٥ يا ٢٧٩ ه‌)

٥-جامع السنن احمد نسايى، (در گذشته ٣٠٢ يا ٣٠٣ ه‌)

٦-مجموعۀ صحاح مسلم بن حجاج نيشابورى (٢٠٦-٢٦١ ه‌)

عقايد سنت و جماعت بنابر كتاب نجم الدين ابو حفص عمر بن محمد نسفى (در گذشته ٥٣٧ ه‌) معروف به «العقائد النسفيه» از اين قرار است: [٢]

[١] -معروف و مشهور در نامگذارى صحاح ستّه به قرار ذيل است: ١-صحيح بخارى،٢-صحيح مسلم،٣-سنن ترمذى،٤-سنن نسائى،٥-سنن ابن ماجه،٦- سنن ابو داوود سجستانى.

[٢] -اهل سنت در اصول عقايد به فرقى تقسيم مى‌شوند، كه بعضى از فرق مزبور از بين رفته‌اند. فرق مشهور اهل سنت عبارتند از: الف-معتزله (كه تقريبا از بين رفته‌اند) ، ب-اشاعره (كه اكثريت در اين زمان تابع اين عقيده‌اند) ، ج-ماتريديه (كه كشورهاى افغانستان و ازبكستان بر اين عقيده‌اند) ، د-حنابله (كه-