فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٤٣٢ - ميريان
كرسى اعظم آسمانها و زمينها و ملايك مقرّب و آفتاب و مهتاب و بهشت و دوزخ را بداند و رسل و اوليا و خلفا و عظماء دين و دنيا و كافران و جبابره و طاغيان اكاسره چون فرعون و نمرود و عاد و ثمود و شدّاد و قارون را بداند.
حق جل جلاله بدين كليات محيط است امّا بر ديگر مخلوق كه از حساب جزئيات باشد به علم او راه ندارد و از محقرات آگاه نيست.
هفتاد و سه ملت، ص ٧٠ و ٧١.
دبستان المذاهب، ص ١١٤.
مهاجريه
نام شيخ ايشان معلوم نيست و آنان قايل به تجسم شدند و قول ايشان مانند «مقاتليه» است و گفتند كه: روا باشد كه از پيغمبران گناه كبيره سر زند ولى جايز نيست كه دروغ گويند.
ايشان گفتند: نمىتوان خداى را به صورت وصف كرد و آن خلاف شرع است زيرا خداوند فرمود: إِنَّ اللّٰهَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ .
به ظن نگارنده «مهاجريه» فرقهاى از «كراميّه» بودند و از پيروان ابراهيم بن مهاجر به شمار مىرفتند و در نيشابور مىزيستند.
در كتاب «الفرق بين الفرق» آمده كه: ابراهيم بن مهاجر از «كراميّه» نيشابور بود و بر آن مذهب مناظره مىكرد.
التواريخ و الفرق، نسخۀ خطى.
الفرق بين الفرق، ص ١٣٢.
مهالبه
از طوايف «نصيريه» اند. -: نصيريه.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢، ص ٤٩٦.
مهدويه
پيروان عبيد اللّه مهدى اولين خليفه فاطمى (در گذشته در ٣٢٢ ه) كه خود را المهدى مىخواند.
المقالات و الفرق، ص ٧٧.
ميانيه
نام اين فرقه در كتاب «السواد الاعظم» ميانيان آمده كه شايد صحيح آن مأمونيان منسوب به مأمون برادر حمدان قرمط بود كه در پارس برخاست و «قرامطه» پارس را «مأمونيه» گويند.
سواد الاعظم، ص ١٧٤.
ميريان
نام اين فرقه در كتاب «السواد الاعظم» آمده است.
شايد صحيح آن «اميريه» يا «امريه» باشد كه حضرت على (ع) را در امر رسالت با حضرت محمد (ص) شريك مىدانستند.