فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٠٨ - بهره
بو مسلميه-ابو مسلميه
بهافريديه-ابو مسلميه.
بهدينانيه
فرقههايى هستند كه در كردستان عراق و ايران زندگى مىكنند و داراى عقايد مذهبى ثنوى اسرارآميزى هستند كه آميخته با عقايد اسلامى است و خود را بهدين يعنى صاحب دين خوب مىنامند.
آنان مانند زرتشتيان و اديان ايرانى پيش از اسلام قايل به دو اصل هرمزد و اهريمناند و به عبادت اجرام سماوى مانند آفتاب و ماه و ستارگان و ابر و رعد و برق نيز مىپردازند ولى ظاهرا خود را مسلمان معرفى مىكنند.
«يزيديه» نيز از جمله اين فرق به شمار مىروند. -يزيديه.
امارة بهدينان، العباسيه.
بهره
طايفهاى از «اسماعيليه مستعلويه» هستند كه در يمن و غرب هندوستان زندگى مىكنند و پيروان آن مذهب، بيشتر هندى الاصلند.
بايد دانست كه مستنصر خليفۀ اسماعيلى مصر را دو پسر بود كه يكى را نزار و ديگرى را مستعلى مىگفتند.
نزار جوانى برومند بود و بولايتعهدى مستنصر برگزيده شد، در طرف ديگر برادر نزار مستعلى (٤٨٧-٤٩٥ ه) جاى داشت و با حمايت بدر الجمالى امير الجيوش به خلافت رسيد.
نزار به اسكندريه گريخت و بزودى دستگير شده و به قتل رسيد.
پس از آن «اسماعيليه» ايران به طرفدارى از نزار فرقهاى به نام «نزاريه» تشكيل دادند كه حسن صباح و جانشينان او و «آغا خانيه» از اين طايفهاند.
امّا «مستعلويان» كه عدد ايشان كمتر بود در يمن و هند به پيروى از مستعلى باقى ماندند و به «بهره» معروف مىباشند.
كلمۀ «بهره» در زبان گجراتى به معنى بازرگان است.
بعضى گفتهاند: بهره يا بوهرا اسماعيليانى هستند كه از بلاد عرب و مصر و يمن به هندوستان مهاجرت كردند و در سال ٤٦٠ هجرى در آن كشور مسكن گزيدند.
گويند اولين پيشوا و امام ايشان عادة عبد اللّه يمنى بود و در همان سال به نشر دعوت خود در هند پرداخت. پس از وى محمد على نامى در ٥٣٢ هجرى به هند آمد كه قبر او در كامباى مورد زيارت مردم بهره است.
تا سال ١٢٩٧ ميلادى ايشان تحت حمايت مهاراجگان هندوى گجرات بودند و در آن سال حكام گجرات به اطاعت پادشاهان دهلى در آمدند و مردم «بهره»