فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣١٧ - صوفيۀ صفويه
اغتشاشيه، نوربخشيه، نوريه، ركنيه.
كازرونيه- شاخهاى ايرانى منشعب از مكتب «خفيفيه» در شيراز كه پيشواى ايشان در ١٠٣٤ ميلادى درگذشت.
كرزازيه- شاخهاى از طريقۀ شاذليه در تافيلالت كه در قرن ١٩ ميلادى مىزيستند.
گورزمار- طريقهاى هندى و شاخهاى از قادريهاند.
گلشنيه- روشنيه.
مبتوليه- طريقهاى كوچك از صوفيان مصرى كه پيشواى ايشان در ١٤٧٥ ميلادى درگذشت.
محاسبيه- مكتبى است عرفانى و پيرو حارث محاسبى بودند كه در ٨٥٩ ميلادى درگذشت.
محمّديه- ايشان اسناد تصوّفى خود را به حضرت محمّد (ص) مىرسانند. اين فرقه در قرن ١٦ م به پيشوايى على خواص و شعرانى رواج يافت آنان در خانقاههاى خود دلايل جزولى مىخوانند.
مداريه- طريقهاى هندى و خارج از دين هستند و پيرو شاهمدار مىباشند كه در ١٤٣٨ ميلادى در مكناپور درگذشت.
مدنيه- نخستين نام «شاذليه» است و شاخهاى طرابلسى از درقاوهاند.
مدنيه- شاخهاى طرابلسى از در قاوهاند كه پيشواى ايشان در ١٨٢٣ ميلادى در مصراطه درگذشت.
مراديه- طريقه ايست تركى در استانبول كه پيشواى ايشان در ١٧١٩ ميلادى درگذشت.
مرازقه- شاخهاى از احمديه كه در قرن ١٤ ميلادى مىزيستند.
مشارعيه- شاخهاى از قادريه در يمن كه در قرن ١٥ ميلادى مىزيستند.
مشيشيه- پيروان پيرى مراكشى به نام ابن مشيش هستند كه در ١٢٢٦ ميلادى درگذشت و ايشان با شاذليه بياميختند و سپس در قرن ١٦ م از آنان جدا گشتند.
مصريه- نيازيه.
مطاوعه- احمديه.
مغربيه- ظاهرا ايشان از پيروان شاعر معروف ايرانى مغربى تبريزى هستند كه در ١٤٠٦ م درگذشت وى از پيروان محي الدين ابن العربى بود.
ملامتيه- مكتبى است عرفانى در ميان صوفيان خراسان كه از قرن نهم تا يازدهم ميلادى رواج داشت و آنان مخالف صوفيه عراق بودند.
ملاميه- حمزاويه، شاخهاى از طريقۀ بايراميه در تركيه كه پيشواى ايشان در ١٥٥٣ م درگذشت.
منصوريه- حلاجيّه.
مولويه- طريقهايست در آناتولى از پيروان مولانا جلال الدين محمد بن بهاء الدين ولد بلخى كه در قونيه مىزيست وى صاحب «مثنوى معنوى» و «ديوان