فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١١٠ - بهشميه
مجالس المؤمنين، مجلس دوم، ص ١٤٩.
دائرة المعارف اسلاميه، ج ٤، ص ٣٥١ و ٣٥٣.
encycloped iedeL'Islam.
tomeI,P.١٢٩٢-١٢٩٣.
بهشميه
ايشان پيروان ابو هاشم عبد السلام بن محمد بن عبد الوهاب جبايى هستند و چون صاحب بن عباد وزير آل بويه مردمان را به كيش ايشان مىخواند بيشتر «معتزلان» در قرن چهارم هجرى بر مذهب اين دسته بودند.
ابن المرتضى در كتاب «المنيه و الامل» ، او را از طبقه نهم «معتزله» آورده است و وى را بسيار ستوده و گويد: در علم كلام كسى به حدّ وى نرسيد.
وى غالبا با پدر خود، محمد بن عبد الوهاب جبايى مناظره مىكرد و بين آن دو در مسائل كلامى اختلاف بسيار بود چنان كه ابو الحسن اشعرى گفته است:
يقولون بين ابى هاشم
و بين أبيه خلاف كثير
فقلت هل ذاك من ضائر
و هل كان ذلك مما يضير
فخلوا عن الشيخ لا تعرضوا
لبحر تضايق عنه البحور
و ان ابا هاشم و تلوه
الى حيث دار ابوه يدور
و لكن جرى من لطيف الكلام
كلام خصى و علم غزير
ابو هاشم در علم نحو از شاگردان مبرّد بود و در شعبان سال ٣٢١ هجرى درگذشت. بعضى از آراء كلامى او از اين قرار است:
يكى آن كه، بدون فعل، مردمان را مستحق ذم و عقاب مىدانست و مىگفت كه شخص توانا روا بود كه با از ميان رفتن موانع كار نهى از فعل و ترك آن باشد. او را گفتند: چه مىگويى دربارۀ شخص توانايى كه مكلف باشد و پيش از آن كه به قدرت خود طاعت خدا را به جاى آورد بميرد. آنگاه حال او چه خواهد بود؟ گفت: سزاوار نكوهش و كيفر پايدار است. اما نه از جهت فعل بلكه از براى اين كه با قدرت و بسيارى آن كه داشته و مانعى با وى نبوده آنچه را كه به او امر داده شده نكرده است.
ديگر اين كه پنداشت كه اگر چنين مكلفى از طاعت به معصيت گرايد براى اين كار سزاوار دو قسط از عذاب است: يكى بجهت معصيتى كه كرده و ديگر براى اين كه طاعتى را كه به وى فرمودهاند انجام نداده است. اگر به نيكى گرايد و كارهايى همچون كارهاى پيغمبران كند و خداى تعالى او را به چيزى فرمايد و نكند و نه ضد آن را انجام دهد پايدار در دوزخ خواهد بود.