فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٢٤٥ - سوقيه
كمترين آب غسل چهار من است و هر كه به آب اندك طهارت روا بيند از پس او نماز روا نباشد.
در وضو چون موزه بيرون كنند پاى بايد شست و اگر نشويد از پس آن نماز روا نباشد، و هر كه بر پاى برهنه مسح روا بيند «شيعى» و «رافضى» باشد.
اگر از اندام كسى خون و ريم (چرك) رود يا آنچه بدين ماند طهارتش تباه شود.
هر كه حجامت كند و نماز كند، نمازش روا نبود.
ديگر آن كه ايمان نكاهد و نيفزايد زيرا زيادت و نقصان ايمان كفر است.
بندۀ مؤمن آنست كه ميان خوف و رجا باشد و از خاتمت كار بترسد.
ديگر آن كه به رحمت خداى تعالى اميد داشتن فريضه است و هر كه از رحمت او نوميد شود «حرورى» باشد.
ديگر آن كه رسول (ص) گفت: هر امتى را مغان باشد و مغان امت من كسانىاند كه گويند: تقدير نيكى و بدى از خداى نيست (القدرية مجوس هذه الامة) ، چون بيمار شوند از حال آنان مپرسيد و چون بميرند بر جنازۀ ايشان حاضر نشويد.
ديگر آن كه نماز تراويح سنت است.
(تراويح جمع ترويح و ترويحه، بيست و دو ركعت نماز نافله است كه شبهاى ماه رمضان معمول عامه يعنى سنت و جماعت است و آن را تراويح بدان جهت گويند كه پس از هر چهار ركعت خود را آرام و راحت مىدهند.)
چون خلافت به عمر رضى اللّه عنه رسيد، مسجدها را به قنديلها بياراست و نماز تراويح بر پاى كرد، «رافضيان» گويند: اين كار عمر است.
ديگر آن كه دعا كردن عبادت و در خبر است «الدعاء مخ العبادة» يعنى دعا مغز عبادت است. رسول (ص) گفت: دعا سود دارد بلايى را كه فرود آمده باشد و بلايى را كه فرود نيامده باشد. -سنت و جماعت.
ترجمه سواد الاعظم.
الفرق و التواريخ، ص ٤٧٨،٤٧٩.
سوارخه
از طوايف «نصيريه» اند.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢، ص ٤٩٦.
سورميه
از فرق كراميّه-كراميه.
اعتقادات فرق المسلمين و المشركين، ص ٦٧.
سوقيه
از فرق صوفيهاند.
البدء و التاريخ، ج ٥، ص ١٤٨.