فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣٩٣ - محمّديه
ربيعى از بنى يشكر كه بدان جنگ از همراهان حضرت على (ع) بود بر لشكر معاويه بتاخت و تنى از ايشان را بكشت و سپس روى بياران امام آورد و مردى از آنان را بيفكند و به بانك بلند فرياد بر آورد كه بدانيد: «من على (ع) و معاويه را از خلافت برداشتم و از حكم هر دوى ايشان بيزارى مىجويم اين بگفت و بر ياران حضرت على (ع) بتاخت تا اين كه كشته شد.
مقريزى محكمه را «حكميه» خوانده و گويد: اينان كسانى بودند كه در جنگ صفين بر حضرت على (ع) شوريده و گفتند: حكمى جز حكم خدا نيست و حكمى نيز براى مردمان نمىباشد. نشوان الحميرى مىنويسد: آنان را از اين جهت محكمه خواندند كه تحكيم را در جنگ صفين انكار كردند و گفتند: لا حكم الاّ للّه.
الفرق بين الفرق، ص ٤٦.
الفرق المفترقه، ص ٢٣.
خطط، مقريزى، ج ٢، ص ٣٥٤.
محمّديه
از فرق شيعه پيروان محمد بن عبد اللّه بن حسن بن حسن بن على بن أبي طالباند كه ملقب به نفس زكيه و مهدى و ارقط (داراى لكه سپيد و سياه در صورت) بود. (٩٣-١٤٥) ايشان كشته شدن او را باور ندارند و گويند: به كوهها جر در نجد پنهان است و تا فرمان خدا به وى نرسد از آنجا بيرون نگردد.
وى از اشراف سادات علوى بود و به روزگار منصور عباسى خروج كرد منصور، عيسى بن موسى عباسى را به جنگ او فرستاد تا وى را در مدينه بكشت.
يكى از كسانى كه مدعى حيات او بود مغيرة بن سعيد عجلى بود.
«محمديه» يا «مغيريه» منتظر رجعت محمد بن عبد اللّه بن حسن بن حسناند زيرا وى را همنام رسول (ص) خدا و پدرش را همنام پدر رسول (ص) خدا مىدانستند و گفتند: در حديثى از پيامبر روايت شده كه فرموده است: «ان اسمه يوافق اسمى و اسم ابى» يعنى مهدى همنام من و پدرش همنام پدرم است.
مقالات الاسلاميين، ص ٩٧.
الحور العين، ص ١٧٠.
المقالات و الفرق، ص ١٨٤-١٨٥.
الفرق بين الفرق، ص ٣٦-٣٨.
مقاتل الطالبيين، ص ١٣٢.
محمّديه
نام جماعتى از «غلاة» شيعه كه حضرت محمد (ص) را خدا مىدانستند و از سران ايشان دو تن به نامهاى بهنكى و فيّاض بن على بودند.
فيّاض را در آن باب كتابى به نام