فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٤٢٥ - مقنعيه
حضرت محمد (ص) و سپس به حضرت على (ع) و سرانجام به ديگر ائمه واگذار كرد.
فخر الدين رازى مىنويسد كه: «مفوضه» گويند: خداوند روح على (ع) و اولاد او را خلق كرد و عالم را به ايشان تفويض نمود و ايشان زمين و آسمان و اهل آن را بيافريدند و از اين جهت است كه در نماز در ركوع سبحان ربى العظيم گوييم و در سجود سبحان ربى الاعلى زيرا خداوند همان على (ع) است و خداوند بزرگ خدايى است كه عالم را به على (ع) و اولاد او داده است.
الفرق المفترقه، ص ٤٣.
اعتقادات فخر رازى، ص ٧٢.
المقالات و الفرق، ص ٢٣٨.
تبصرة العوام، ص ٧٦.
مقابليه
از فرق جبريهاند.
مشارق الانوار، ص ٢٠٥.
مقاتليه
از فرق «جبريه» و پيرو «مقاتل بن سليمان» بودند و گفتند: خداوند گوشت و خون است و چهرهاش مانند آدمى است زيرا كسى كه سميع و بصير و عاقل و عالم وحى و قادر باشد ناچار بايستى از گوشت و خون بوده باشد.
آنان خداوند را به وجبهاى خود هفت وجب مىدانستند.
صاحب «التواريخ و الفرق» مىنويسد كه: مقاتل بن سليمان از بزرگان «مرجئه» بود و او آن مقاتل بن سليمان صاحب تفسير نيست.
التواريخ و الفرق نسخه خطى.
الحور العين، ص ١٤٩.
البدء و التاريخ، ج ٥ ص ١٤١.
مقاماتيه
در ترجمۀ «سواد اعظم» شصت و يكمين فرقه از هفتاد و سه فرقۀ اسلام آمده است و شرحى دربارۀ ايشان ندارد.
سواد الاعظم، ص ١٧٧.
مقصّره
«نصيريه» چنان كه بعد خواهد آمد حضرت على (ع) را به الوهيت رسانيدهاند و از اين كه شيعيان اماميه مقام او را فزونتر از حضرت محمد (ص) دانستهاند ايشان را گناهكار و مقصر خوانده و آنان را «مقصره» ناميدهاند. -نصيريه
مقنعيه
«مقنعيه» يا «مبيضه» يا سپيدجامگان گروهى بودند كه به پيشوايى مردى به نام هشام يا هاشم بن حكيم به خونخواهى ابو مسلم در ما وراء النهر خروج