فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٢٥٠ - شباسيه
فيروزآبادى (در گذشته سال ٤٧٦ ه) مصنّف كتاب «المهذب» و حجة الاسلام ابو حامد غزالى (در گذشته سال ٥٠٥ ه) هستند.
در اين روزگار بسيارى از مسلمانان فلسطين، اردن، سوريه، لبنان، عراق، حجاز، پاكستان، هندوچين، اندونزى و كردان ايران و سنيان فارس و يمن «شافعى» هستند.
دائرة المعارف اسلاميه، ج ١٣.
فلسفه التشريع فى الاسلام، ص ٤١ تا ٤٤.
اصول فقه شافعى.
Shorter Encyclopaedai oF Islam,P.٥٥٢-٥١٥.
شافيه
شافيه يا شافيان در ترجمه «السواد الاعظم» آمده كه: گروه پنجاه و سيم از فرق اسلام، شافيانند كه ظاهرا اشتباه است و شايد صحيح آن سلفيه از فرق اماميه باشند.
سواد الاعظم، ص ١٧٩.
شاكه
عراقى گويد: شاكه يا شاكيه از فرق «مشبهه» شيعهاند كه فاعل طاعات را مطيع نخوانند و فاعل معاصى را عاصى ننامند زيرا محتمل است كه فاعل معاصى بر توبه درگذرد، بنابراين جايز نيست كه كسى را پيش از مرگ مطيع و عاصى خواند.
در «السواد الاعظم» نام اين فرقه شاكيان آمده و در غياث اللغه اين فرقه را از «مرجئه» شمرده و گويد: آنان در ايمان خود شك دارند و گويند: روح ايمان است.
در «دبستان المذاهب» آمده: شاكيه از مرجئهاند و گويند: ما از ايمان نمىگوئيم زيرا مستقيم نيست و هر چه گوئيم از عقل و روح گوئيم زيرا متصرفند در وجود انسان.
سواد الاعظم، ص ١٧٣.
الفرق المفترقه، ص ٧٨.
الخطط مقريزى، ج ٢، ص ١٧٠.
دبستان المذاهب، ج ٢، ص ٩٧.
شانيه
از «مرجئه» اند و گويند هر كه لا اله الا اللّٰه و محمد رسول اللّه گويد و بگرود، بعد از آن خواه طاعت كند، خواه معصيت زيان ندارد.
دبستان المذاهب، ج ٢، ص ٩٧.
شباسيه
گروهى از «غلاة» شيعه در بصره كه معتقد به الوهيت شواس المغيم بودند. -شباشيه.
الفصل ابن حزم، ج ٤، ص ١٤٣.