فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ١٩٢ - دروزيه
بود (متوفى در ٤٥٦ ه) كه كتابى در اصول مذهب وى در هشت جلد به نام «الفقه الظاهرى» بنوشت.
دائرة المعارف الاسلاميه، ج ٩، ص ١٢٩- ١٣٠.
فلسفه التشريع، ص ٥٠-٥١.
وفيات الاعيان، ج ١، ص ١٧٥.
تاريخ بغداد، ج ٨، ص ٣٦٩.
Encycloped iedeL'Islam,tome II,P.١٨٨.
دراميه
حافظ برسى، «دراميه» را از فرق ششگانۀ «مرجئه» شمرده است.
مشارق الانوار، ص ٢٠٥.
دراوسه
-نصيريه.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢، ص ٤٩٦.
دروزيه
نام اين فرقه از كلمۀ «درزى» به معنى خياط، مؤسس آن طايفه گرفته شده است.
اين مرد درزى كه نام او به درستى معلوم نيست در آغاز از باطنيان اسماعيلى بود و مورّخان نصرانى نام او را محمد بن اسماعيل نوشتهاند و گويند: ايرانى الاصل بود و لقب «نشتكين» داشت.
او در سال ٤٠٨ ه به مصر رفت و با حمزة بن على زوزنى كه ظاهرا او نيز ايرانى الاصل و از مقربان الحاكم بامر اللّه خليفه فاطمى بود طرح دوستى ريخت و به بيارى او به دربار راه يافت و مذهبى به نام «مذهب توحيد» به هميارى مؤذنى به نام على بن احمد حبّال پديد آورده و مىكوشيد كه از حمزة بن على سعايت كرده و به جاى او بنشيند ولى توفيق نيافت.
اين درزى نخستين كسى است كه قايل به «الوهيت» الحاكم بامر اللّه خليفه فاطمى شد و مىگفت كه: «عقل كلى» در آدم ابو البشر حلول كرد و به صورت او تجسّد يافت و از وى به ديگر انبيا انتقال مىيابد تا به حضرت محمد (ص) و ائمه و خلفاى فاطمى رسد.
وى در اين باب كتابى مبسوط نوشت و در مسجد قاهره بخواند و مىخوارى و ازدواج با محارم را روا داشت و قايل به «تناسخ ارواح» بود. لذا مردم مصر بر او بشوريدند و وى از بيم رسوايى ناچار به ترك آن سرزمين شد و به شام مهاجرت كرد تا اين كه به دست غلامان ترك كشته شد، گويند: مرگ وى به تحريك رقيبش حمزة بن على زوزنى بود.
بنيامين تطيلى اهل اندلس (در گذشته ١١٧٣ م) مىنويسد كه: دروز از سلالۀ ايتورائيانى هستند كه در عهد جانشينان اسكندر به كشتار و غارت اشتهار داشتند و روميان ايشان را در كوههاى لبنان اسكان دادند و در قرن هفدهم دروز از بقاياى