فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣٤٧ - غيبيه
شيخ صدوق در «اعتقادات» خود مىنويسد: اعتقاد ما دربارۀ غاليان، تفويضيان آن است كه آنان كافر به خدايند و بدتر از يهود و نصارى و مجوس و قدريه و حروريهاند و بدتر از كل اهل بدعتها هستند و آنان خداوند عالم را با تمام عظمتش كوچك شمرده و خرد نشان دادند.
عدد فرق «غلاة» در اسلام از صد و پنجاه فرقه بيشتر باشد كه ما ذكر غالب ايشان را در اين فرهنگ آوردهايم.
حاشيه (وحيد بهبهانى) بر رجال كبير استرآبادى.
آراء الائمة الشيعة الاماميه فى الغلاة، مذاهب التفسير الاسلامى، ص ٢٩٤-٣٠١.
Shorter Encyclopaedia oF IslamP.١١٠,Gh ١ i Encycloped iedeL'Islam tome IIP١١١٩-١١٢١.
Freidlander(i) the heterodo -Xieso FShiitesjournal oF the American Oriental, society,Vol,XXiX,١٩٠٨.
غماميه
از غلاة شيعه بودند و اينان را «ربيعه» نيز گويند و اعتقاد دارند كه پروردگار عالم در موسم بهار در پرده ابرها بسوى زمين نزول مىفرمايد و در دنيا طواف مىكند و باز به آسمان صعود مىفرمايد و طراوت بهار از شكوفه و گل و ريحان و سبزه از آنست.
شايد ايشان همان «سبائيه» باشند كه برق را صوت على (ع) و رعد را تازيانه او مىدانستند. -سحابيه.
تحفه اثنىعشريه، ص ١٢.
مفاتيح العلوم خوارزمى، ص ٢٢.
الفصل، ابن حزم، ج ٤، ص ١٨٠.
غياثيه
منسوب به غياث نامى هستند كه مردى اديب و شاعر بود و كتابى در اصول اسماعيليه موسوم به «بيان» نوشته و معنى وضو و نماز و روزه و ديگر احكام را بر طريق «باطنيه» بيان كرده و مىگويد: مراد شارع همين است و آنچه عوام فهميدند محض خطا و غلط است.
تحفه اثنىعشريه، ص ٩.
غيبيه
از فرق «نصيريه» اند و گويند خداوند تجلى كرد و سپس پنهان شد و زمان حال زمان غيبت اوست و گويند: «غايب خدايى است كه همان على (ع) باشد.» ايشان مانند «اسماعيليه» خداوند را از صفات مجرد مىدانند و آنان به دو طايفۀ «شماليه» يا «شمسيه» و «ميميه» تقسيم شدهاند. -ميميه.
آنان را «حيدريه» نيز گويند زيرا پيشواى ايشان مردى به نام على حيدرى بود كه در قرن نهم هجرى مىزيسته است.
مذاهب الاسلاميين، ج ٢ ص ٤٩٥-٤٩٦.