فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣١٨ - صوفيۀ صفويه
شمس تبريزى» است او در سال ١٢٧٣ م ٦٧٢ ه) درگذشت. پوستينيه و ارشاديه از شاخههاى آن طريقهاند.
ناصريه- شاخهاى است مراكشى از شاذليه در جنوب مراكش در شهر تمگروت از بلاد مراكش و شاخهاى از ايشان در تونس به نام شبابيه مىزيستند.
نوبويه- گروهى از اخوان صوفيه بودند كه از پيشهوران به شمار مىرفتند و در قرن ١٢ م در سوريه مىزيستند.
نعمت اللهيه- طريقهاى است ايرانى پيرو امير نور الدين نعمت اللّه ولى از مشايخ بزرگ صوفيه در كرمان و مزارش در ماهان كرمان است وى در ٨٣٤ ه درگذشت.
نقشبنديه- طريقه ايست تركستانى كه از مكتب عرفانى طيفوريه نشأت گرفته است و شاخههايى در چين و تركستان و قازان و تركيه و هند و جاوه دارد و بهاء الدين پيشواى آن فرقه در ١٣٨٨ م در گذشت.
نقشبنديه- خالديه و آن طريقه ايست تركى كه در قرن ١٩ ميلادى تجديد حيات يافت.
نوربخشيه- شاخهاى خراسانى از طريقه كبراويه كه پيشواى ايشان محمد نوربخش (در گذشته در ١٤٦٥ م) بود.
نور الدينيه- جراحيه.
نوريه- مكتبى است عرفانى منسوب به شيخ نور (در گذشته در ٩٠٧ م) كه شاخهاى از آن به نام ركنيه در قرن ١٤ ميلادى تجديد حيات كرده است.
نوريه- شاخهاى است منشعب از «ركنيه» كه در قرن ١٤ ميلادى مىزيستند.
نوريه- زنديقيه.
نيازيه- شاخهاى تركى از «خلوتيه» كه پيشواى ايشان در ١٦٩٣ درگذشت.
هداوه- فرقهاى از صوفيه مراكشى كه خارج از دينند و در تگزرت در قرن ١٩ ميلادى مىزيستند.
همدانيه- شاخهاى كشميرى از كبراويه كه از پيروان على همدانى (در گذشته در ١٣٨٥ م) مىباشند.
وارث عليشاهيه- طريقهاى هندى كه در پايان قرن ١٩ ميلادى در اود از بلاد هند مىزيستند.
وحدتيه- خارج از دينند و قايل به وحدت وجودند-زندقه، وجوديه، حاتميه، وصوليه.
وفائيه- طريقهاى تجديد يافته از «شاذليه» هستند كه در سوريه و مصر زندگى مىكردند و پيشواى ايشان در ١٣٥٨ م درگذشت.
يسويه- شاخهاى از خواجگان تركستان، و پيرو شيخ يسوى كه در سال ١١٦٧ ميلادى درگذشت.
يوسفيه- شاخهاى از «شاذليه» مغربيه در مليانا كه در قرن ١٦ ميلادى مىزيستند.
يونسيه- شاخهاى از صوفيان خارج از