زمينهايى [١]كه به چشمه سار و رودها آبيارى شوند نيم عشر و آنچه را كه باران ديم، سيراب سازد يك عشر تمام بايد گرفت، زياد بن عبد الرحمن كه از خوارج بود با ايشان مخالفت كرده و گفت: از آنچه كه به چشمه سار و رودها آبيارى شود بايد عشر كامل گرفت.

شهرستانى اين فرقه را رشيديه، اصحاب رشيد طوسى نوشته و آنان را «عشريه» نيز خوانده است.

شگفت اين است كه فرقه مذكور با تكيه بر مسائل فقهى و اقتصادى با اهل سنت مخالفت مى‌كردند.

ملل و نحل شهرستانى، ص ١١٩.

الفرق بين الفرق، ص ٦١.

مختصر الفرق بين الفرق، ص ٨٧.

رضويون

فرزندان جعفر بن على برادر امام حسن عسكرى (ع) ، ملقب به كذّاب را كه يكصد پسر از اعقاب وى بودند، از جهت نسبت به جدشان حضرت رضا (ع) رضويون مى‌گفتند.

جعفر كذّاب در سال ٢٧١ در چهل و پنج سالگى درگذشت. -جعفريه.

المقالات و الفرق، ص ٢٤٩.

رعينيه

اين فرقه ياران اسماعيل بن عبد اللّه رعينى بودند كه گفتند: خداوند اجسام را از گورها مبعوث نمى‌كند، بلكه ارواحند كه مبعوث مى‌شوند و ايشان در اين امر اعتقاد اسماعيليه را دارند، و اين بر خلاف قول خداى تعالى است كه فرمود: «زَعَمَ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنْ لَنْ يُبْعَثُوا قُلْ بَلىٰ وَ رَبِّي لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمٰا عَمِلْتُمْ وَ ذٰلِكَ عَلَى اللّٰهِ يَسِيرٌ.» تغابن/٧.

الفرق و التواريخ، ص ١٨٤.

رقّاشيه

از فرق مرجئه‌اند و پيروان فضل بن عيسى بن ابّان رقّاشى بودند (در گذشته ١٤٠ ه‌) كه از خطبا و متكلمان «معتزله» و واعظ اهل بصره بود.

آنان مى‌گفتند: كسى شايستۀ امامت است كه به آن كار برخيزد و داناى به كتاب خدا و سنت پيغمبر باشد، و امامت جز به اجماع همۀ امت ثابت نگردد.

البدء و التاريخ، ص ١٤٤.

فرق الشيعة نوبختى، ص ٩.

ميزان الاعتدال، ج ٣، ص ٣٣١.

رقوقيه

در كتاب «سواد اعظم» اين فرقه در زمرۀ هفتاد و سه ملت ذكر شده است. مترجم اين كتاب، در شرح فرق اسلام

[١] -منظور محصول گندم و جوى است كه از زمينهاى مزبور به دست آيد كه طبق مذهب شيعه نيز مال الزكات ديمى يك عشر و از محصول آبى نيم عشر است.