فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٣٥١ - فضائيه
مىزيستند و بر خلاف ديگر خوارج اثرى از ايشان در بصره و كوفه و جزيره (شمال عراق) نبود.
الحور العين، ص ١٧٠.
التنبيه و الرّد، ص ١٧٠.
فرائضيه
از فرق مسلمانان سنى در هند هستند كه مذهب ايشان نزديك به عقايد وهابى است و قائل به عمل به فرائض اسلامند.
بنيانگذار اين مذهب حاجى شريعت اللّه بود كه آن فرقه را در بنگال شرقى در قرن نوزدهم بنياد نهاد.
از بزرگان اين مذهب مولوى اسماعيل دهلوى است كه دوست وفادار احمد باريلى بود و كتابى به نام «تقويه الايمان» نوشت و مسلمانان را به توحيد محض خواند.
العقيدة و الشريعه، ص ٢٥٤-٣٦٤.
Encycloped iedeL'Islam tome II,P.٨.٢
فرقۀ ناجيه
يعنى فرقه رستگار و خلاص شونده در اسلام بلكه در همۀ اديان، هر يك از فرق و مذاهب خود را ناجى و رستگار و ديگر فرقهها را هالك و گمراه مىشمارند. بايد توجه داشت كه كلمۀ ناجى از نظر قواعد صفت مشبهه است نه اسم فاعل بنابراين به معنى خلاص شونده و رهنده است نه رهاننده و بالعكس منجى به معناى خلاصكننده و رهاننده مىباشد.
شيعۀ اماميه بنا به احاديثى كه از پيغمبر (ص) و ائمه معصومين (ع) روايت مىكنند خود را فرقۀ ناجيه مىشمارند.
الانوار النعمانيه، ص ٢٧٩-٢٨٠.
فشاريه
گفتند كه: دنيا و اموال آن مشترك بين اولاد آدم است و هر مردى دو برابر يك زن مىبرد زيرا پدر و مادر همه آدم و حوا هستند و مردان و زنان برادر و خواهر يكديگرند. مال دنيا به حساب ميراث مشترك است، مردان دو سهم و زنان يك سهم دارند.
هفتاد و سه ملت، ص ٢٦.
دبستان المذاهب، ج ٢، ص ١٠٢.
فضائيه
قائل به «حدوث عالم» بودند و گويند: پديدآورندۀ عالم فضاست و آنان دو فرقه شدند.
فرقهاى گفتند: جهان پديده و «محدث» است و آن را كردگار و صانعى «قديم» است كه فضا باشد و فضا جسمى دراز و پهن و جايگاه ديگر اشياء است و چيزى بزرگتر از آن نيست و همه چيز نيازمند به آن مىباشد و هيچ چيز از آن غايب نگردد. فرقۀ ديگر گويند: فضا