گذاشت، و كسى را جز به ايمان نفرمود، پس هر كه از ايشان ايمان آورد به بهشت رود و هر كه كفر ورزد به دوزخ افتد و اين ايمان نماز و روزه و ديگر طاعات و عبادات است، كه همۀ آنها تطوّعى يعنى اختيارى است و واجب نيست هر كه بخواهد به جاى آورد و هر كه نخواهد مى‌تواند ترك كند چنان كه فرمود: «. . . اِعْمَلُوا مٰا شِئْتُمْ. . .» فصلت/٤١.

يعنى: هر چه خواهيد عمل كنيد.

مطهر بن طاهر المقدسى اين طايفه را به خوارج نسبت داده است.

البدء و التاريخ، ج ٥، ص ١٣٥.

الفرق المفترقه، عراقى، ص ٨١.

سارقيه

سارقيه گويند: اگر كسى ده درم بدزد و يا به طريق ظلم و تعدى بستاند چون يك درم از آن صدقه كند كفارت همه شود، زيرا خداوند فرمود: «مَنْ جٰاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثٰالِهٰا وَ مَنْ جٰاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلاٰ يُجْزىٰ إِلاّٰ مِثْلَهٰا وَ هُمْ لاٰ يُظْلَمُونَ.» انعام/١٦٠. يعنى: هر كس كار نيك كند ده بار پاداش يابد.

آنان گفتند: اگر كسى با زنى زنا كند و سپس غسل نمايد آن غسل كفاره آن گناه باشد و در دنيا و آخرت بازخواستى نيست.

اين طايفه احاديثى ساخته و به پيغمبر (ص) اسلام نسبت دهند و آنان را به عبادات و طاعات ترغيب كنند.

الفرق المفترقه، ص ٨٩.

ساطيان

از فرق هفتاد و سه ملتند كه در كتاب «سواد اعظم» آمده است و ظاهرا غلط است و صحيح آن فاطميان باشد.

سالميه

فرقه‌اى از متكلمان صوفيه هستند كه از نظر فقهى پيرو مالك بن انس بودند. اين مذهب در قرن سوم و چهارم هجرى بين عده‌اى از مالكيان در بصره رواج داشت.

مؤسس اين فرقه سهل تسترى (شوشترى) در گذشته در ٢٨٣ هجرى است. ولى نام اين فرقه از اسم شاگردش ابو عبد اللّه محمد بن سالم (در گذشته در ٢٩٧ ه‌) گرفته شده است و توسط پسر وى ابو الحسن احمد بن محمد سالم (در گذشته در ٣٥٠ ه‌) رونق گرفت.

ابو الحسن احمد بن محمّد سالم از دوستان مجاهد مفسّر معروف بود و در بيان شأن او گفته‌اند كه: ابو طالب مكّى (در گذشته در ٣٨٠ ه‌) صاحب كتاب معروف «قوت القلوب» از شاگردان وى بوده است.

بعدا اين فرقه مانند «بربهاريه» از نظر فقهى به حنابله پيوستند.

اصول عقايد اين فرقه بنا به روايت