فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٤٥ - اسحاقيه
ازليه
از فرق «غلاتاند» و پندارند على (ع) و عمر بن الخطاب هر دو قديمند و ازلى جز آن كه على (ع) را خير محض، و عمر را شرّ محض مىدانند، و على (ع) را دائما عمر مىآزارد. اين فرقه تحت تأثير افكار «ثنويت زرتشتى» و اصالت هرمزد و اهريمن واقع شدهاند.
تاريخ شيعه و فرقههاى اسلام، ص ١٦٩.
اعتقادات فخر رازى، ص ٦١.
ازليه
پيروان ميرزا صبح ازل-بابيه
ازليه
پيروان مردى به نام ابو حاصر -حاصريه.
اسپيدجامكيه
يا « اسپيدجامگان» -مبيضه و مقنعه.
اسحاقيه
اسحاقيه از فرق «غلاة» و از پيروان اسحاق بن زيد بن حارث از ياران عبد اللّه بن معاويه بن امام جعفر صادق (ع) هستند كه على (ع) را در نبوت با رسول (ص) خدا شريك مىدانستند و از «اباحيان» به شمار مىرفتند و گويا همان شريكيّه هستند (-: شريكيه) به عقيده اين طايفه جنگ با مشركان به پيغمبر احاله شد. قتال با منافقان به عهده على (ع) قرار گرفت، ايشان حديثى از على (ع) نقل كنند كه: ما «ظلالى» ، يعنى سايههايى بوديم بر طرف راست عرش و مىگويند ميان امامت و نبوت فرقى نيست.
تحفه اثنىعشريه، ص ٧-١٣.
تاريخ شيعه و فرقههاى اسلام، ص ١٦٩.
خاندان نوبختى، ص ٢٤٩.
اسحاقيه
از فرق «كيسانيه» هستند كه پيشواى ايشان مردى به نام اسحاق بن عمرو بود و گويند امامت از اولاد ابو طالب به اولاد عباس تعلق گرفت و نيز گويند كه زمين هيچگاه خالى از پيغمبر نمىباشد و به حلول خداوند در حضرت على (ع) و ائمه قائلند و با هم در اين مسأله اختلاف دارند كه بعد از على (ع) خداوند در كدام كس حلول كرده است.
تحفه اثنىعشريه، ص ٧-١٣.
اسحاقيه
از فرق عليائيه (علياويه) از «غلاة» شيعه، و پيروان ابو يعقوب اسحاق بن محمد بن ابّان نخعى كوفى ملقب به احمرند كه در ٢٨٦ ه در گذشت. (-: عليائيه)
تاريخ شيعه و فرقههاى اسلام، ص ١٦٩.