فرهنگ فرق اسلامی - مشکور، محمد جواد؛ مدیرشانه چی، کاظم - الصفحة ٦٣ - اصحاب النّص
است.
عبد الرحمن سلمى كتابى در تاريخ اهل صفّه تصنيف كرده است.
بعضى از محققان، صوفيه را به اهل صفه نسبت دادهاند كه درست نيست زيرا نسبت صفّه در عربى صفىّ مىشود نه صوفى.
صوفى منسوب به كلمۀ صوف است كه به معنى پشمينهپوش مىباشد.
ظاهرا اصحاب صفّه پاسداران و محافظان مخصوص پيغمبر بودهاند.
دايرة المعارف الاسلاميه، ج ٣، ص ١٠٥.
Encycloped iadeL'Islam- tomeI,P.٢٧٤.
اصحاب طاعة لا يراد اللّه بها
اين فرقه معتقد بودند كه بسيارى از طاعتهاست كه صاحبان آن بدان طاعتها رضاى خداى را اراده نكنند، و اين طاعتها در نزد ابو الهذيل و پيروان قدرى او درست است.
اينان گويند كه: اين طاعتها اگر چه به قصد قربت نباشد صحيح است.
الفرق بين الفرق، ص ٦٢.
تاريخ مذاهب اسلام، ص ٦٥.
اصحاب العادات
ايشان قومى هستند كه منتهاى كار ايشان آرايش ظاهر است. چون خرقه پوشيدن، و سجاده راست كردن. اينان از فرق صوفيهاند.
فرق فخر رازى، باب هشتم، ص ٧٢.
اصحاب العبادات
ايشان قومى هستند كه به زهد و عبادت مشغول شوند، و ترك كارهاى ديگر كنند. اينان از فرق صوفيهاند.
فرق فخر رازى، باب هشتم، ص ٧٢.
اصحاب الكساء
از فرق «غلاة» و از عليائيه (علياويه) بودند، كه مىگفتند اصحاب كساء يا آل عبا پنج تن بيش نيستند و آنان محمد (ص) ، على (ع) ، فاطمه (س) ، حسن (ع) و حسين (ع) هستند و روح خدا به كساء در ايشان حلول كرده و يكى را بر ديگرى برترى نيست. از اين جهت فاطمه را بدون هاى تأنيث (فاطم) خوانند. چنان كه يكى از سخنوران ايشان گويد:
توليت بعد اللّه فى الدين خمسة
نبيا و سبطيه و شيخا و فاطما
پيشواى اين طايفه علياء بن دراع اسدى يا دوسى مىباشد. -عليائيه.
الملل و النحل، شهرستانى، ضميمه ص ٧.
اصحاب النّص
اصحاب النّص مىگفتند كه: امامت جز از راه «نص» و تعيين پيغمبر حاصل